นสิ่งที่ต้องทำ
นางส่งผ้าไหมและเครื่องประดับไปที่นั่นตั้งแต่เช้าเพื่อให้พระสนมเต๋อเฟยเลือก
เจียงหรูฉินถูกขังอยู่ในเรือนจำทาสหลายวันแล้ว ได้ยินมาว่านางเอาแต่ร้องห่มร้องไห้จนเสียงแหบพร่า หากยังขังตัวนางเอาไว้เช่นนี้หาใช่วิธีการที่เหมาะสม ถึงอย่างไรนางก็เป็นญาติของพระสนมเต๋อเฟย ฉะนั้นหลินเมิ้งหยาจึงไม่อาจเห็นแก่ตัว
ตำหนักหยาเสวียนเงียบสงัด หลังจากเกิดเรื่องคราวก่อน พระสนมเต๋อเฟยต้องพบเจอกับความอับอายขายหน้า
คนทั้งจวนต่างรู้ดีว่านายหญิงที่แท้จริงอยู่ที่ตำหนักหลิวซิน แม้แต่ท่านอ๋องก็ย้ายไปอยู่ที่นั่นและแสดงความรักใคร่อย่างชัดเจน
ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าดูหมิ่นหลินเมิ้งหยาอีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น นางปฏิบัติกับคนอื่นอย่างเคารพและเท่าเทียม แม้สาวใช้ทั้งสี่จะมีความสามารถ แต่ก็ไม่มีใครคนไหนแสดงความหยิ่งผยอง
เหล่าข้ารับใช้จึงล้วนรู้สึกชื่นชมพวกนางยิ่งนัก
หลินเมิ้งหยาทำเพียงก้มหน้าลงไม่พูดอะไรขณะนั่งอยู่ในตำหนักหยาเสวียน สีหน้าของพระสนมเต๋อเฟยไม่สู้ดีนัก ท่าทางของนางดูแก่ลงกว่าเดิมมาก
ใบหน้าที่เคยอิ่มเอมกลับมีริ้วรอย เสื้อผ้าที่สวมใส่เรียบง่าย ได้ยินเหล่าคนรับใช้เล่าว่าช่วงนี้พระสนมเต๋อเฟยขลุกอยู่แต่ในห้องพระและสวดมนต์
“เปิ่นกงรู้มาว่าหลายวันมานี้ท่านอาคนโตมารบกวนเจ้าอยู่หลายหนเพราะเรื่องของหรูฉิน”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้า เหตุเพราะพระสนมเต๋อเฟยกริ้วเป็นอย่างมาก แม้แต่ญาติของตนเองก็ไม่ยอมอนุญาตให้เข้า
