บต่อความผิดที่เขาก่อ แต่การที่ชายาของเจ้ารับเจ้าเด็กนั่นมาเลี้ยงต่างหากที่เป็นปัญหาใหญ่”
หลงเทียนอวี้นั่งบนเก้าอี้ สายตาจ้องมองชายผู้ตกลงทำความร่วมมือกันตรงหน้า เมื่อครึ่งเดือนก่อน ว่าที่ผู้รับสืบทอดตำแหน่งเจ้าตระกูลซินผู้นี้ส่งคนมาทำสัญญากับเขา
นับตั้งแต่วันนั้นเขาจึงได้รู้ว่าเจ้าตระกูลซินทุกคนจำต้องมีพี่น้องที่เปรียบเสมือนตัวตายตัวแทนของตนเอง
ฉะนั้นคนที่พยายามจะฆ่าหลินเมิ้งหยาเมื่อครู่คือซินหมิงซึ่งเป็นน้องชายฝาแฝดของซินหลี ทว่าสุดท้ายเขาไม่ได้เห็นท่าทางเสมือนสัตว์ประหลาดของซินหลี
“ข้าไม่อาจรับปากว่าจะปล่อยให้เจ้าพาตัวเขาไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาเป็นลูกบุญธรรมอย่างถูกต้องของสกุลหลินแล้ว เจ้าเองน่าจะรู้จักนิสัยของเจิ้นหนานโหวดี น้องชายของเจ้าคือผู้ฉีกสัญญาระหว่างพวกเราก่อน ดังนั้นสิ่งที่เจ้าควรจะทำคือพาคนของเจ้าออกไปจากต้าจิ้น”
หลงเทียนอวี้เคยเจอพวกเขาสองพี่น้องแล้ว
คนหนึ่งโหดเหี้ยมแต่กลับสง่างาม ส่วนอีกคนโหดเหี้ยมและทารุณ แม้จะมีใบหน้าเฉกเช่นเดียวกัน แต่ถึงกระนั้นก็สามารถแยกพวกเขาจากลักษณะนิสัยได้
ยิ่งไปกว่านั้น เหตุที่เขาทำสัญญาร่วมมือกับซินหลีก็เพราะอยากเพิ่มหนทางในการเอาชนะไท่จื่อ แต่เขาเองก็ไม่อยากถูกสองพี่น้องตลบหลังเช่นเดียวกัน
“พวกข้าจะไปอย่างแน่นอน เช่นเดียวกับการที่ข้าจะพาเจ้าเด็กนั่นไปด้วย นี่เป็นเรื่องของเมืองเลี่ยหยุนตี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ยื่นมือเข้าแทรกแซง”
ในเ
