นเซิงกลับหาได้โชคดีเช่นนั้น
เหล่าหนุ่มสาวที่มีความกล้าเป็นทุนเดิมเริ่มส่งสายตาและหยอกล้อหลินหนานเซิง
“พี่หนานเซิงช่างลำเอียงเหลือเกิน หากรู้ว่าน้องสาวของท่านงดงามและฉลาดเฉลียวเช่นนี้ เช่นนั้นข้าคงยกขบวนไปสู่ขอถึงหน้าจวนตั้งนานแล้ว”
หลินหนานเซิงกระตุกยิ้มเล็กน้อย ทว่าเขาลอบดูแคลนคนเหล่านี้ในใจ
ตอนแรกพวกเขาก็รู้ดีว่าน้องสาวของเขาแต่ก่อนเป็นเช่นไร แต่ว่า…หากเขาขอร้องคนเหล่านี้ด้วยความจริงใจ คาดว่าน้องสาวของเขาจะต้องมีชีวิตโดยไร้ขวากหนามอย่างแน่นอน
แต่ถึงกระนั้นน้องสาวของเขาในเวลานี้ก็มิใช่เพียงคนธรรมดา
มองทางหลินเมิ้งหยาด้วยความภาคภูมิใจ เสี่ยวหยาของเขาเปรียบเสมือนแสงประกายเจิดจรัสในงานเลี้ยงครั้งนี้
แต่เมื่อได้เห็นชายหนุ่มชุดดำที่ยืนอยู่ข้างกายของนาง อยู่ๆ ความรู้สึกหวงแหนพลันปรากฏขึ้นในหัวใจ
นางคืออัญมณีที่เขาดูแลมานานสิบกว่าปี ทว่าวันนี้กลับถูกชายอีกคนฉกไป แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาหวงได้อย่างไร
“แต่ข้าไม่คิดเห็นเช่นนั้น ตอนแรกพี่หนานเซิงมอบโอกาสให้พวกเจ้าแล้ว แต่พวกเจ้าต่างหากที่ไม่เห็นค่า”
อีกหนึ่งเสียงดังขึ้น หลินหนานเซิงหันไปมองทางฉินมั่วด้วยความดีใจ
ทั้งสองส่งสายตาเป็นนัย นับตั้งแต่วันที่หลินเมิ้งหยาช่วยฉินมั่วถอนพิษออกจากร่างกาย เรื่องนี้ไม่เพียงส่งผลให้คนทั้งกองทัพรวมหัวใจเป็นหนึ่ง แต่ยังทำให้หลินหนานเซิงและฉินมั่วกลายเป็นเพื่อนรักกันมากขึ้นกว่าเดิม
ขณะที่เห็นคนกลุ่มนี้พยายามเรีย
