วเราะในใจ ฮองเฮาเหนียงเหนียงตัวดี! ทั้งอ๋องคนสนิท ทั้งคนดูแลตัดเย็บเสื้อผ้าก็พากันมาร่วมการแสดงในครั้งนี้ ดูเหมือนคงจะอยากให้นางตายจริงๆ สินะ
หยุนซือฝูไม่อาจมองออกอย่างผิวเผิน หลังจากถวายคำนับแล้ว นางจึงเดินเข้ามายืนตรงหน้าหลินเมิ้งหยาด้วยความเคารพ ก่อนจะใช้มือตรวจสอบ
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะส่งเสียงเย็น
“ช้าก่อน! หากคิดจะตรวจสอบชุดของหม่อมฉันก็มิใช่เรื่องยากเย็นอะไร แต่ถ้าหากชุดของหม่อมฉันไม่มีสิ่งใดผิดปกติ เช่นนั้นฮองเฮาจะจัดการเช่นไรเพคะ?”
น้ำเสียงของหลินเมิ้งหยาเจือไว้ซึ่งความรู้สึกผิดเพียงเล็กน้อย
ฉะนั้นฮองเฮาจึงมั่นใจว่านางแค่ต้องการหาข้ออ้างแต่เพียงเท่านั้น
หันไปมองท่านอ๋องทั้งสอง คนที่อยู่ด้านหลังพวกเขาจึงเอ่ยเสียงเคร่งขรึม
“หากผู้ดูแลงานมองผิดไป เช่นนั้นก็ต้องลงโทษเขาเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้แก่พระชายา”
เป็นกลอุบายที่ถูกวางมาอย่างดี ไม่ว่าปัญหาจะตกอยู่ที่นางหรือผู้ดูแล แต่เรื่องทั้งหมดก็ไม่เกี่ยวข้องกับฮองเฮาแต่อย่างใด
แต่หลินเมิ้งหยามิใช่คนที่ปล่อยให้ใครมารังแกได้ง่ายๆ
“ไม่เพคะ ฐานะของหม่อมฉันคือลูกสะใภ้ของฮ่องเต้ หม่อมฉันควรเข้าไปร่วมพิธีกราบไหว้บรรพบุรุษและขอพร แต่เพราะเกิดเรื่องนี้ขึ้นหม่อมฉันจึงมิอาจแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษได้ ฉะนั้นหากพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้หม่อมฉันแล้ว หม่อมฉันหวังว่าฮองเฮาจะพระราชทานอนุญาตให้หม่อมฉันเข้าไปไหว้พระและกราบไหว้บรรพบ
