จ
หลินเมิ้งหยาเองก็คุกเข่าลงที่ตำแหน่งของตนเอง จากมุมมองของนางในเวลานี้ นางเห็นสีหน้าท่าทางของทุกคนได้อย่างชัดเจน
ฮองเฮาสวมใส่ชุดสีเหลืองอร่าม เครื่องประดับทองลายหงส์ประดับไว้บนศีรษะอย่างสง่างาม
คนที่คุกเข่าอยู่ข้างกายคือไท่จื่อซึ่งสวมชุดสีเหลืองอร่ามเช่นเดียวกัน ภายในลานพิธีแห่งนี้ มีเพียงพวกเขาสองแม่ลูกที่โดดเด่นจากผู้อื่น
หลินเมิ้งหยาแค่นหัวเราะเสียงเย็นในใจ บางทีในใจของพวกเขา ฮองเฮาและไท่จื่อคงเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ส่วนนาง…จะเป็นผู้ลากคนทั้งสองลงมาจากบัลลังก์มังกรเอง
ความแค้นของพี่เยว่ถิงยังคงวนเวียนอยู่ในใจเสมือนหนามที่คอยทิ่มแทงจนนางมิอาจลืมเลือน
ฮองเฮาและไท่จื่อคำนับสามครั้ง จากนั้นเหล่าองค์ชายจึงเป็นผู้เข้าไปทำพิธีต่อ
ไม่นานก็ถึงคราวที่หลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ต้องเข้าไปร่วมพิธีด้วยกัน หากอ้างอิงจากพิธีการ นางและหลงเทียนอวี้จะต้องผ่านการชำระล้างร่างกายด้วยควันซึ่งเกิดจากธูปหอมในกระถาง จากนั้นจึงเข้าไปไหว้ขอพรในวัด
ผู้ดูแลงานสวมใส่ชุดสีแดงเข้มสำรวจร่างกายของหลินเมิ้งหยา แต่หลังจากได้เห็นหงส์บนชุดทางการของนาง สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไป
“พระชายา ท่าน…ชุดของท่านไม่เหมาะสมหรือไม่?”
เหตุเพราะอยู่ท่ามกลางงานพิธี ดังนั้นคำพูดของผู้ดูแลงานจึงฟังมิได้ศัพท์เสียเท่าไร
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับเบนหน้าไปทางเขาแล้วส่งยิ้มเล็กน้อย
“นี่เป็นชุดที่ฝ่ายในส่งมาให้ข้า ข้าลองตรวจสอบดูแล้วก็ไม่เห็นจ
