ูหยินของท่านพ่อ อันที่จริงนางมีโอกาสกล่าวโน้มน้าวท่านพ่อได้ มิเช่นนั้นท่านพ่อคงไม่ปฏิบัติต่อนางอย่างเย็นชาเช่นนี้
ล้วนเป็นผลกรรมที่ตามทันพวกนางแท้ๆ
ยามที่กลับออกจากบ้านสกุลหลิน หลินเมิ้งหยานั่งอยู่ในรถม้าด้วยท่าทางเหม่อลอย
แม้ซ่างกวนฉิงจะถูกท่านพ่อขังเอาไว้ แต่เรื่องนี้หาใช่เรื่องน่าชมเชย คาดว่าเรื่องนี้คงปิดบังสกุลซ่างกวนได้อีกไม่นาน ปัญหาตอนนี้คือจะทำเช่นไรที่จะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้
คิดจะให้คนจิตใจต่ำช้าฟ้องร้องออกมาก่อน เช่นนั้นนางจะต้องหาวิธีเอาผิดซ่างกวนฉิงด้วย
หากไม่มีหลักฐาน การจะตีคนให้ตายนั้นไม่ง่ายเลย
“พี่สาว ท่านกำลังกังวลเรื่องฮูหยินหลินอยู่ใช่หรือไม่?”
เสี่ยวอวี้ไม่ต่างอะไรจากน้องชายที่คลอดตามกันมา เพียงมองปราดเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าหลินเมิ้งหยากำลังกังวลเรื่องอะไร
“อืม แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ตอนนี้ทุกคนกำลังเตรียมงานเทศกาลฤดูหนาวกันอยู่ จะมีใครที่ไหนมาจับผิดบ้านสกุลหลิน”
แน่นอนว่านางพูดความจริง
บนถนน โคมไฟมากมายหลากสีสันประดับประดาไว้อย่างงดงาม เพียงมองลอดหน้าต่างออกไปก็ได้เห็นใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุขของทุกคน
ราวกับว่าหัวใจของหลินเมิ้งหยาถูกบรรยากาศครึกครื้นเหล่านี้ดึงดูด ในสมัยโบราณแห่งนี้ทุกคนดูจะให้ความสำคัญกับเทศกาลเหล่านี้มาก
“เสี่ยวอวี้ บอกให้หยุดที่ร้านหรูอี้ นานแล้วที่ข้ามิได้ไปยังร้านสามสหาย เจ้าเองก็ไปกับข้าเถิด”
ด้านนอก สีของท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว ทว่าหลิ
