นไป เขามักจะลอบถามถึงหยุนจู๋เสมอ
อันที่จริงพวกเขาทั้งคู่ล้วนยังฝังใจเรื่องในอดีต แต่เพราะเหตุการณ์ในปัจจุบันทำให้พวกเขาไม่อาจกลับไปเป็นเหมือนแต่ก่อนได้อีกแล้ว
“เวลาผันผ่านไปขนาดนี้แล้ว จะได้พบหรือไม่นั้นสำคัญไฉน จริงสิ เจ้ายังไม่ลืมเรื่องที่สัญญากับข้าใช่หรือไม่? ทางฝั่งนั้นเตรียมการเอาไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงรอเจ้าไปดูอาการแต่เพียงเท่านั้น”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้า นางเคยได้ยินชิงหูเปรยถึงเรื่องนี้
แต่เพราะช่วงนี้งานยุ่งนางจึงไม่ได้มาเท่านั้น
“อืม ข้ารู้แล้ว”
เมื่อมองเสถียรภาพทางการเงินของตนเอง นางมีร้านหรูอี้อยู่ในมือ ดังนั้นนางจึงมีเงินให้ใช้ไม่ขาดมือ อีกทั้งนางยังได้ยินมาว่ายังไม่อาจเลือกคุณชายทั้งสามจากกลุ่มสามสหายได้
สิ่งที่นางอยากสร้างคือกลุ่มที่มีหน้าที่เสมือนหน่วยข่าวกรอง ส่วนนางจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังและปรากฏตัวออกมาเพียงบางครั้งเท่านั้น
เคาะหน้าผาก หลินเมิ้งหยาเพิ่งพบว่าตอนนี้หาใช่เวลาที่จะนิ่งนอนใจ
รีบไปทักทายท่านลุงและท่านป้าป๋าย ก่อนจะขอตัวกลับจวน
ยังไม่ทันที่จะเดินเข้าประตู พ่อบ้านเติ้งที่แสดงสีหน้าเสมือนได้เจอดวงดาวช่วยชีวิตก็รีบพุ่งเข้ามาหา
“นายหญิง ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว หากท่านยังไม่กลับมา เกรงว่าท่านอ๋องจะต้องส่งคนไปเชิญท่านกลับมาจากสกุลหลินเป็นแน่”
หลินเมิ้งหยาเลิกคิ้วสูง นางเพิ่งจะหายไปจากจวนเพียงวันเดียวเท่านั้น หรือพระสนมเต๋อเฟยจะก่อเรื่องอันใดขึ้นมาอีก?
เด
