สชาติอาหารของบ้านเรามาก เชิญท่านพ่อ เชิญท่านพี่”
หลินเมิ้งหยาเข้าใจพ่อของตนเองดี แต่หัวใจของนางยังคงจำเรื่องที่ซ่างกวนฉิงและหลินเมิ้งหวู่กระทำต่อตนเองไว้มิลืมเลือน
ท่านพ่อออกรบอยู่ต่างบ้านต่างเมืองหลายปี จวนเจิ้นหนานโหวมีซ่างกวนฉิงคอยดูแล แม้จะไม่ได้เย็นชาต่อกันเสมือนแท่งเหล็ก แต่ถึงกระนั้นก็ยังรับฟังข่าวสารของกันและกันบ้าง
มิเช่นนั้นเรื่องที่นางถูกทรมานมานานหลายปีคงมิอาจปิดบังท่านพ่อมาได้อย่างเนิ่นนาน
เมื่อครู่นางกับท่านพี่ลองแอบฟัง ก่อนจะพบว่าสองแม่ลูกเงียบผิดปกติ พวกนางไม่แม้แต่จะส่งเสียงโวยวาย อีกทั้งยังกล่าวสำนึกผิดทุกวัน
นางคิดว่าซ่างกวนฉิงจะต้องวางแผนอะไรอยู่อย่างแน่นอน
หากนางพูดเรื่องบางอย่างออกไปแล้วล่ะก็ เกรงว่าสกุลหลินจะต้องเจอกับปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน
“ท่านพ่อ ลูกรู้ว่าท่านโกรธแม่เลี้ยง แต่ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน ตอนนี้ท่านจัดการคุมขังพวกนางเพราะความโกรธ แต่ท่านพ่ออย่าลืมนึกถึงบ้านสกุลซ่างกวน พวกเขาเป็นสกุลที่มีอำนาจที่สุดในต้าจิ้น หากเรื่องนี้ถูกแพร่งพรายออกไป เกรงว่าพวกเขาจะอาฆาตท่านได้”
หลินเมิ้งหยาไม่ได้กลัว แต่นางเข้าใจปัญหานี้ดี
ที่บ้านสกุลหลินยังคงยืนหยัดเช่นทุกวันนี้ได้ ก็เพราะสกุลหลินไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด
แต่ตอนนี้นางแต่งงานกับหลงเทียนอวี้แล้ว ดังนั้นสกุลหลินจึงถูกจับตามองมากขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น ซ่างกวนฉิงยังไม่ได้รับความรักและเอ็นดูจากท่านพ่อ นางไม่ได้คล
