ลายปี มีบางเรื่องที่พ่ออยากกำชับกับเจ้า”
มองดูลูกสาวด้วยแววตารักใคร่ เด็กน้อยที่เคยน่ารักน่าชังเติบโตจนเป็นเด็กสาวที่มีใบหน้างดงามแล้ว
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ยังไม่ทันที่เขาจะตั้งตัวทัน ลูกสาวก็แต่งงานออกเรือนไปแล้ว หากแม่ของนางรู้ นางคงตายอย่างสงบ
“เจ้าค่ะ ข้าอยากกินของอร่อย”
ส่งเสียงหวาน เมื่ออยู่ต่อหน้าพ่อ นางไม่จำเป็นต้องระมัดระวังอะไรทั้งสิ้น
“เจ้าแมวน้อยเอ๋ย หยาเอ๋อร์ ที่จวนอาหารไม่อร่อยหรือ? เหตุใดพ่อจึงรู้สึกว่าเจ้าผอมลงไปมาก”
แม้ลูกสาวตรงหน้าจะมีใบหน้างดงาม ทว่าใบหน้าข้างแก้มมิกลมกลึงน่ารักเหมือนก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น เขาสัมผัสได้ว่าลมหายใจของนางผิดปกติ ราวกับว่าร่างกายของนางไม่แข็งแรง
หรือนางจะไม่คุ้นชินกับอาหารที่จวนอวี้?
มองดูสายตาพิจารณาของบิดา หลินเมิ้งหยารีบเบี่ยงเบนความสนใจ หากท่านพ่อรู้ว่านางถูกวางยาพิษแล้วล่ะก็ เขาจะต้องระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างแน่นอน
“ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ อาจเพราะข้าสูงขึ้น จริงสิท่านพ่อ ข้ามีคนอยากแนะนำให้ท่านรู้จัก เสี่ยวอวี้ เจ้ารีบมาหาท่านพ่อและท่านพี่เร็วเข้า”
หลินมู่จือและหลินหนานเซิงล้วนสังเกตเห็นเด็กหนุ่มเงียบขรึมผู้มีใบหน้าหล่อเหลาคนนี้แล้ว
เด็กหนุ่มคนนี้อายุราวสิบสี่สิบห้าปีเพียงเท่านั้น ทว่าสายตาแหลมคม ท่าทางเหมือนคุณชายของชนชั้นสูง เขาถวายคำนับอย่างถูกต้องตามขนบธรรมเนียม อีกทั้งยังสบตากับพวกเขาโดยตรง เห็นได้ชัดว่าเขาเคยเจอกับคนใหญ่คนโตมาก่อ
