ปัญญา
กระทั่งฝ่ายในเองก็ตระเตรียมโลงศพตามขนบธรรมเนียมประเพณีแล้ว
แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่มีทางเชื่อว่าเสด็จพ่อที่เคยมีพระวรกายแข็งแรงจะอยู่ๆ ก็ประชวรหนักขึ้นมาฉับพลัน
เดินมาถึงมุมหนึ่งของสวนดอกไม้ในจวน เขานั่งลงบนก้อนหินเย็นชื้น
เมื่อครู่เขาเรียกทุกคนมารวมตัวกันเพื่อหาวิธีแก้ไขและเข้าไปสืบข่าวจากวังหลวง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าป๋ายหลี่อู๋เฉินจะเสนอให้หลินเมิ้งหยาเข้าวังเพื่อรักษาอาการของฮ่องเต้
แม้จะรักษาอาการได้ แม้จะได้รับการชื่นชม แต่วังหลวงเปรียบเสมือนรังของฮองเฮาและไท่จื่อ หมู่เฟยประทับอยู่ที่จวนของเขา นอกจากวันที่หนึ่งและสิบห้าที่ต้องเข้าไปถวายพระพรฮองเฮาแล้ว เขาเองก็ไม่สามารถเข้าออกได้ตามอำเภอใจ
แม้หลินเมิ้งหยาจะมีไหวพริบและความกล้าหาญ แต่วังหลวงไม่เหมือนที่อื่น ที่นั่นเต็มไปด้วยกับดัก
ยิ่งไปกว่านั้น หลินเมิ้งหยายังเปรียบเสมือนหนามยอกอกของฮองเฮา
การเข้าไปอยู่ในวังหลวงไม่ต่างอะไรจากการรนหาที่ตาย
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าป๋ายหลี่อู๋เฉินพร้อมกับพวกลูกน้องจะยื่นข้อเสนอนี้ หากเขาปฏิเสธ เช่นนั้นก็เท่ากับว่าเขาทำร้ายหัวใจของพวกลูกน้อง ต่อจากนี้ไป พวกเขาคงไม่ยอมทำตามคำสั่งจากเขาอีก
ยิ่งไปกว่านั้น ป๋ายหลี่อู๋เฉินวางแผนมาอย่างดี เขาเอ่ยว่าจะต้องให้หลินเมิ้งหยาเข้าวังไปด้วยความสมัครใจเท่านั้น แม้แต่เรื่องของใต้เท้าฉินเขาก็เป็นผู้เสนอเรื่องนี้ขึ้นมา
แค่นหัวเราะเสียงเย็นในใจ ดูเหมือนป๋ายหลี่อู๋เฉินจะ