นคลอน
“เรื่องนั้น…”
สีหน้าของพระสนมเต๋อเฟยเผยให้เห็นถึงความลำบากใจ ขณะที่คิดจะเอื้อนเอ่ย หยุนลั่วกลับชิงพูดก่อน
“ทูลเหนียงเหนียง ในเมื่อเรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว เช่นนั้นหนู่ปี้มีเรื่องที่ไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป หนู่ปี้เคยได้ยินคำพูดหยาบคายประหนึ่งต้องการจะเป็นอนุภรรยาของท่านอ๋องออกมาจากปากของจิ่นซู่ ทว่าตอนนั้นฐานะของหนู่ปี้ต่ำต้อย จึงไม่อาจพูดสิ่งใดได้ แต่ใครจะรู้ว่านางจะสร้างเรื่องราวร้าวฉานให้แก่พี่น้องของพวกเราขนาดนี้”
สิ้นเสียงของหยุนลั่ว ร่างของจิ่นซู่ทรุดลงกับพื้น
ใบหน้าขาวซีด ดวงตาถลึงโต แต่กลับไร้เสียงตอบโต้
“โอ้? ที่แท้นางก็เป็นคนสร้างเรื่องเช่นนี้ขึ้นมากระนั้นหรือ เข้ามา จงนำตัวนางไปคุมขังไว้ที่ตำหนักของพระชายา จากนั้นปล่อยให้พระชายาเป็นผู้ลงโทษ”
พระสนมเต๋อเฟยกลับมามีท่าทางสง่าผ่าเผยอีกครั้ง ทว่าหลินเมิ้งหยายังคงไม่ยอมลุกขึ้น
สิ่งที่นางต้องการไม่ใช่เพียงคำพูดสองสามประโยคนี้ แต่เป็นผลลัพธ์บางอย่าง
หากหลงเทียนอวี้ไม่อาจให้นางได้ เช่นนั้นนางจะขอหย่าขาดกับเขาจริงๆ
บรรยากาศกลับมากดดันอีกครั้ง
หลินเมิ้งหยายังคงดึงดันเพราะต้องการให้หลงเทียนอวี้เปลี่ยนความคิด
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หมู่เฟยอย่าลำบากจัดการเรื่องในจวนอีกเลยพ่ะย่ะค่ะ พระองค์อยู่พักผ่อนที่ตำหนักหยาเสวียนอย่างมีความสุขสำราญเถิด จากนั้นขอให้พระชายาเป็นผู้ตัดสินใจเรื่องในจวนทุกอย่าง ไม่ว่าใครก็ห้
