นรักกฎระเบียบ ดังนั้นนางต้องทำตัวให้สมฐานะอยู่เสมอ
“ทูลหมู่เฟย แม้คนของหม่อมฉันจะถูกฟ้องร้องว่าเป็นผู้ยักยอกเงินห้าสิบตำลึง แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่มีหลักฐานมาแสดงให้แน่ชัด! แต่นางกลับถูกตบตีจนแทบจะขาดใจ หรือว่ามีคนกำลังวางแผนคิดร้ายอยู่กันแน่?”
คำพูดของหลินเมิ้งหยารุนแรงเอาการ แม้แต่สีหน้าก็ไม่น่ามอง
เรื่องนี้ไม่ว่าใครก็มองออกว่าป๋ายซ่าวคิดจะปิดปากป๋ายจื่อ เห็นได้อย่างชัดเจนว่านางจะต้องมีเอี่ยวกับเงินที่หายไปอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น ขณะที่ป๋ายซ่าวทำงานอยู่ในตำหนักหลิวซิน นางอาจจะรู้สึกไม่พึงพอใจป๋ายจื่ออยู่บ้าง
ดังนั้นเรื่องนี้จึงถูกคนจับจุดอ่อนได้แล้วนำมาเล่นงาน
“เช่นนั้นหรือ? ดูเหมือนป๋ายซ่าวจะทำเกินกว่าเหตุ จิ่นซู่ นำตัวป๋ายซ่าวมา เปิ่นกงจะถามนางต่อหน้า”
น้าจิ้งเยว่เอ่ยว่าได้รับคำสั่งจากพระสนมเต๋อเฟยให้ไปหานางที่ตำหนัก ทว่าตอนนี้พระสนมเต๋อเฟยกลับแสร้งทำท่าทีไม่รู้เรื่อง
หลินเมิ้งหยามองดูพวกนางที่กำลังแสดงละครด้วยสีหน้าเคร่งขรึมกว่าปกติ
ไม่นานป๋ายซ่าวก็ถูกน้าจิ้งเยว่พาตัวมา
เพียงได้เห็นสีหน้าเย็นชาของหลินเมิ้งหยาและสภาพอันน่าสงสารของป๋ายจื่อ ใบหน้าของป๋ายซ่าวพลันซีดเผือด
“หนู่ปี้ถวายคำนับพระสนมเต๋อเฟย ท่านอ๋องและพระชายา”
สายตาของทุกคนจับจ้องมองทางป๋ายซ่าว ราวกับว่าพวกเขากำลังมองหายาพิษร้ายแรงบนใบหน้าของนาง
“เปิ่นกงเรียกเจ้ามาเพื่อสอบถามว่าเจ้ารู้จักผอจื่อคนนี้หรือไม่?”
พระสนมเต๋อ