สั่ง ห้ามปล่อยพวกนางออกมาเด็ดขาด!”
สำหรับคนที่คิดทำร้ายลูกสาวสุดที่รักของเขา เขาไม่มีวันสงสาร!
“ท่านพ่อ ได้โปรดปล่อยข้ากับท่านแม่เถิด พวกเราไม่ได้ตั้งใจ พวกเราไม่ได้ตั้งใจ!”
เพียงได้ยินว่าจะถูกจับขัง หลินเมิ้งหวู่ตกใจจนขาดสติ
เข้าไปเกาะขาของหลินมู่จือ ส่งเสียงอ้อนวอน
“ข้าให้โอกาสพวกเจ้ามาหลายครั้งหลายคราว หากพวกเจ้าสำนึกผิดด้วยใจจริง ข้าจึงจะปล่อยตัวพวกเจ้าออกมา”
ถึงอย่างไรหลินเมิ้งหวู่ก็เป็นลูกสาวของเขา
แต่พวกนางทำร้ายหลินเมิ้งหยามากมายจนเกินไป
“ท่านพ่อ ท่านพ่อ! ท่านจะทำเช่นนี้กับข้าและท่านแม่ไม่ได้ ข้ากับพี่สาวล้วนเป็นลูกสาวสกุลหลิน เหตุใด…เหตุใดท่านจึงลำเอียงเสมอ!”
หลินเมิ้งหวู่แผดเสียงร้องออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ แต่ถึงกระนั้นนางก็ถูกลากตัวออกไปแล้ว
“ท่านพ่อ จะให้ข้าเปลี่ยนผู้ดูแลทั้งหมดหรือไม่?”
ดวงตาของหลินหนานเซิงเผยให้เห็นความเย็นชา นับตั้งแต่วันที่เขาถูกลอบสังหาร เขามองเห็นเป้าหมายบางอย่างได้อย่างชัดเจนมากยิ่งขึ้น
ตั้งแต่เรื่องที่กำจัดหลินเมิ้งหยาออกจากเรือน เรื่องที่เขาถูกลอบสังหารระหว่างกลับเมืองหลวง เกรงว่าเรื่องเหล่านี้จะต้องเป็นแผนร้ายของใครบางคนอย่างแน่นอน
ต่อให้โดนปืนจ่อหน้าหรือมีดจ่อคอ พวกเขาสกุลหลินก็ไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น
ต่อให้ถูกปองร้าย พวกเขาก็จะกำจัดคนเหล่านั้นให้ได้
“รอดูเชิงก่อน หากไม่ได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ ไม่มีใครกล้าทำอะไรพวกเราสกุลหลินอย่างแน่นอน ช่วงนี้เจ้
