าต้องระมัดระวังให้ดี อย่าให้พวกเขาจับจุดอ่อนได้เป็นอันขาด ส่วนน้องสาวของเจ้า แม้การไปมาหาสู่ของพวกเราจะไม่มีใครว่าอันใด แต่ถึงอย่างไรอ๋องอวี้ก็เป็นถึงองค์ชายของฮ่องเต้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้รับความเอ็นดูจากฮ่องเต้มากเป็นพิเศษ เจ้าจะต้องระวังให้มากขึ้น อย่าทำให้ใครเห็นว่าเรากำลังฝักใฝ่ฝ่ายใดเป็นอันขาด”
ถึงอย่างไรหลินมู่จือก็เป็นผู้มีประสบการณ์โชกโชน เขาวิเคราะห์สถานการณ์ได้ครบถ้วนภายในไม่กี่ประโยค
หลินหนานเซิงพยักหน้า ตอนนี้น้องสาวของเขามิได้เลอะเลือนเหมือนก่อน นางกลับมาฉลาดเฉลียวดังเดิมแล้ว
เพียงแค่…ใครวางยานางกันแน่?
ซ่างกวนฉิงและหลินเมิ้งหวู่ที่ถูกขังอยู่ในเรือนหลังสวนร้องห่มร้องไห้อย่างน่าสงสาร
ตอนนี้ความคิดของเหล่าทาสรับใช้เปลี่ยนไป
ล้อเล่นหรือไร พวกนางเป็นนายหญิงของจวนแห่งนี้นะ
หากไม่อยากถูกไล่ออกไป พวกเขาต้องฟังคำสั่งจากพวกนางสิ
“พวกเจ้า! พวกเจ้าลืมสิ่งที่ท่านแม่มอบให้แก่พวกเจ้าหมดแล้วหรือ?”
หลินเมิ้งหวู่ยังคงถือตนเป็นคุณหนูรองผู้สูงส่งของจวนแห่งนี้ ดังนั้นนางจึงไม่อาจทำใจยอมรับสถานการณ์ในตอนนี้ได้
ถลึงตาโต ขณะที่คิดจะร้องโวยวาย นางกลับถูกซ่างกวนฉิงร้องห้ามเอาไว้
“ในเมื่อเรื่องกลายเป็นเช่นนี้ไปแล้ว พวกเราคงต้องยอมรับว่าเป็นผู้วางยา หวู่เอ๋อร์ ถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นคุณหนูรองของสกุลหลิน เรื่องนี้ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง”
ในเมื่อเรื่องราวกลับกลายเป็นเช่นนี้ พวกนางไม่สามารถดิ้นรนหาทางรอด
