วนฉิงก็ใช่ หรือแม้แต่ซ่างกวนฮุ่ยเองก็ล้วนเป็นนักแสดงมืออาชีพ
รางวัลออสการ์ต้องตกเป็นของซ่างกวนฉิงอย่างแน่นอน
“ท่านพ่อ อันที่จริงท่านแม่ก็คงมิได้ตั้งใจ อีกอย่าง ข้าเองก็รู้สึกว่าตนเองโชคดีแม้จะเจอเรื่องโชคร้าย หนึ่งคือข้าได้มียศถาบรรดาศักดิ์ สองข้ายังได้ถอนพิษในร่างกายโดยมิได้ตั้งใจจนใบหน้ากลับมางดงามดังเดิมอีกด้วย”
ส่งเสียงอ่อนหวาน ทว่ากลับเหมือนใบมีดที่เข้าทิ่มแทงซ่างกวนฉิง
ซ่างกวนฉิงรู้สึกเสมือนถูกมีดแทงจนแทบกระอักเลือดออกมา
หลินมู่จือกับหลินหนานเซิงหันไปจ้องนางเขม็ง
ถูกต้อง ตอนนี้หลินเมิ้งหยางดงามเกินพรรณนา
แต่ว่า…ยาพิษ?
ทั้งสองหันมาสบตากัน
หลินเมิ้งหยามิเคยออกไปไหนตั้งแต่เด็ก แล้วยาพิษอยู่ในร่างของนางได้อย่างไร?
สายตาของทุกคนจ้องเขม็งที่แม่เลี้ยงอย่างซ่างกวนฉิง
เป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกราวกับว่าตนเป็นหนูที่ติดกับ
หากหลินเมิ้งหยาต้องการ นางก็จะสูญเสียทุกอย่างไปในชั่วพริบตา
สายตาจับจ้องที่ใบหน้าของซ่างกวนฉิง ไร้ซึ่งความอบอุ่น ดูราวกับว่ากำลังคิดจะโจมตีนางเสียมากกว่า
“ข้า…ข้าเองก็ไม่รู้เจ้าค่ะ ท่านพี่ ข้าถูกใส่ร้าย!”
คุกเข่าลงบนพื้น ซ่างกวนฉิงร้องไห้คร่ำครวญ
แม้แต่หลินเมิ้งหวู่เองก็ยืนอึ้งเสมือนคนโง่ นางรีบเข้ามาปกป้องแม่ของตนเอง
“ท่านพ่อ พี่สาวเป็นคนทำพิษใส่ตัวเองทั้งนั้น เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับท่านแม่ ท่านแม่ถูกใส่ร้าย”
สายตาของหลินเมิ้งหยาพลันหันไปมองหลินเมิ้งหวู่ ก่อนจะเผยรอยยิ้ม
