ีนำมันมาตรวจสอบนานแล้ว
“เพคะ หม่อมฉันเข้าใจแล้ว”
คนเหล่านั้นกำลังพุ่งความสนใจมาที่นาง
ท่านพ่อกับท่านพี่กลับมาแล้ว แม้พวกเขาจะพยายามให้ความสำคัญกับนางมาก แต่ย่อมมาพร้อมความเสี่ยงมหาศาล
ช่วงนี้ชิงหูและหลินจงอวี้ต่างยุ่งวุ่นวายกันตลอดทั้งวัน อีกทั้งยังเพิ่มยอดฝีมือเข้ามาคุ้มกันบริเวณรอบๆ ตำหนักของนาง
หรือจะให้พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือช่วงนี้มีคนพยายามลอบเข้ามาในตำหนักของนางหลายต่อหลายครั้ง
ป๋ายซูไม่ยอมห่างจากนางแม้เพียงก้าวเดียว
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป คาดว่าคนของตำหนักหลิวซินจะต้องเหนื่อยตายอย่างแน่นอน
“ท่านอ๋อง ท่านแม่ทัพเดินทางมาถึงนอกประตูเมืองแล้ว เชิญพระองค์และพระชายาเสด็จเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
ด้านนอกประตู เสียงของหลินขุยพลันดังขึ้น
ทั้งสองสบตากันก่อนจะลุกขึ้นยืน
ในที่สุดก็มาแล้ว
นอกเมือง ไท่จื่อยืนอยู่บนหลวนเจี้ยโดยไม่สนใจพวกขุนนาง
เจิ้นหนานโหวหลินมู่จื่อรักษาความสงบอยู่ที่ชายแดน ฉะนั้นเขาจึงได้รับการต้อนรับอย่างสมเกียรติ
ยิ่งไปกว่านั้น แม้หัวใจของเขาจะมีแต่อาณาจักร ทว่าเขาไม่เคยยกตนข่มท่าน อีกทั้งยังให้เกียรติและเคารพฮ่องเต้และเหล่าเชื้อพระวงศ์อยู่เสมอ
เหล่าขุนนางจึงยกย่องเลื่อมใสเขามาก
แต่ละฝ่ายล้วนอยากดึงเขาเข้าไปเป็นพวก
ทว่าตลอดหลายปีมานี้ นอกจากเรื่องที่ฮองเฮาออกหน้าจัดงานอภิเษกสมรสระหว่างคุณหนูใหญ่สกุลหลินกับท่านอ๋องอวี้แล้ว หลินมู่จื่อมิเคยสร้างความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นหรือตัดขาดผู้ใด
