้าเข้ามา เจ้าก็ไม่ตื่น”
เมื่อวานทุกคนล้วนรู้สึกเหน็ดเหนื่อย
อย่าว่าแต่หลินเมิ้งหยาเลย หลังจากสาวใช้ทั้งสี่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกนางหลับลึกเป็นตาย
เพราะเหตุนี้ตำหนักหลิวซินจึงตกอยู่ในความเงียบสงบ
ทุกคนจมอยู่อยู่ในห้วงความฝันอันแสนหวาน
“อ้อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”
ลูบศีรษะ ก่อนจะลุกขึ้น
น่าแปลก ร่างกายของนางรู้สึกดีขึ้นมาก
ชีพจรที่เคยอ่อนแอกลับมาเต้นจนเกือบจะเป็นปกติ
ความคิดความอ่านของนางเองก็แจ่มชัดมากขึ้น
หรือจะเกี่ยวข้องกับหญ้าชิงหลิง?
นางยังจำความรู้สึกชาที่ลิ้นได้
รสชาติขมกว่าหวงเหลียนถึงสามเท่า นางไม่คิดอยากลิ้มรสมันอีกเป็นครั้งที่สอง
บางทียาสมุนไพรชนิดนี้อาจช่วยควบคุมพิษในร่างกายเอาไว้
“ข้าอยากกินข้าว ข้าหิว!”
ได้ช่วยเหลือพี่ชาย อีกทั้งยังทำให้พิษในร่างถูกยับยั้ง
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว หลินเมิ้งหยารู้สึกดีใจมากเหลือเกิน
บนโต๊ะมีอาหารมากมายละลานตา หลินเมิ้งหยาคีบนู่นคีบนี่กินจนอิ่ม
“ชิงหลีส่งข่าวมาบอกว่าพี่ชายของเจ้าควบคุมทุกอย่างเอาไว้แล้ว ตอนนี้น่าจะกำลังกำจัดหนอนบ่อนไส้”
ที่โต๊ะอาหาร ชิงหูกินข้าวไปด้วยและรายงานหลินเมิ้งหยาไปด้วย
“เช่นนั้นเจ้าจงบอกให้ชิงหลีระวังตัวหน่อย อย่าเข้าไปใกล้จนเกินไป ข้าเชื่อว่าท่านพี่จะต้องตรวจสอบบริเวณใกล้เคียงอย่างแน่นอน”
หลินเมิ้งหยามีแผนอยู่ในใจ สำหรับไท่จื่อแล้ว สกุลหลินมิต่างอะไรจากดาบสองคม
แม้จะสามารถปกป้องความสงบสุขของประเทศ แต่ถ้าหากพ
