วกเขากุมอำนาจมากจนเกินไป เช่นนั้นไท่จื่อก็จะมีปัญหา
ส่วนนาง ในอนาคตข้างหน้าอาจจะเป็นตัวแปรสำคัญในการแย่งชิงราชบัลลังก์
หากไม่มีนาง สุดท้ายนางก็ยังจะเป็นคุณหนูใหญ่แห่งสกุลหลินที่ได้รับความรักความเมตตาอยู่ดี
“จริงสิ ตอนที่ข้าถอนพิษ ข้าพบเรื่องแปลกอยู่หนึ่งเรื่อง”
หลินเมิ้งหยาหันไปกระซิบกับชิงหู
“ราวกับว่าชิวไท่อีคุ้นเคยกับยาที่ข้าใช้เป็นอย่างดี ยาพวกนี้ล้วนเป็นยาที่มีไว้ใช้สำหรับถอนพิษ ให้ข้าเดา ไท่อีที่มีความสามารถที่สุดหาใช่มีวิชาตรวจร่างกายหรือฟื้นบำรุงร่างกาย แต่กลับเป็นวิชาการถอนพิษ เจ้าไม่คิดว่าเรื่องนี้แปลกประหลาดหรอกหรือ?”
นี่คือสิ่งที่หลินเมิ้งหยายังไม่เข้าใจ
“เจ้าหมายว่าความว่า…”
ชิงหูมีสมองอันชาญฉลาดและมีไหวพริบ ดังนั้นเขาจึงรู้ความหมายของนางทันที
“ตอนนี้เป็นเพียงแค่การคาดเดาเท่านั้น บางทีข้าอาจคิดมากไป ถึงอย่างไรไท่อีในจวนของเชื้อพระวงศ์ก็ล้วนเก่งกาจมีความสามารถทั้งสิ้น หากข้ามิได้เรียนรู้วิชากับท่านอาจารย์มานานและมีร่างกายที่ค่อนข้างพิเศษ บางทีข้าอาจจะไม่รู้จักวิชาการถอนพิษเลยด้วยซ้ำ”
ตอนนี้หลินเมิ้งหยาไม่อยากสนใจอะไรมากมาย
ใกล้วันงานเทศกาลฤดูหนาวแล้ว นางรู้สึกเป็นห่วงท่านพ่อกับท่านพี่เป็นอย่างมาก
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังไม่รู้จะบอกเรื่องของพี่เยว่ถิงกับท่านพี่อย่างไร
เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นทำให้นางตั้งตัวไม่ทัน
พริบตาเดียวเวลาก็ล่วงเลยไปหลายวัน หลินมู่จือนำทัพหลวงมาถึงช
