างใด
เข็มเล่มยาวที่ถูกฆ่าเชื้อเรียบร้อยแล้วปรากฏเบื้องหน้าของนาง
สูดลมหายใจ หลินเมิ้งหยาฝังเข็มแรกลงไป
เหตุเพราะกำลังอยู่ในสถานการณ์คับขัน ฉะนั้นใต้เท้าฉินจึงจับจ้องมองดูใบหน้าของลูกชายตนเองที่กำลังถูกหลินเมิ้งหยาฝังเข็มให้ตลอดเวลา
ร่างกายทั้งท่อนบนและล่างล้วนถูกเข็มหลายสิบเล่มแทงเข้าไปลึกถึงกระดูก
เม็ดเหงื่อผุดพรายตามใบหน้าของหลินเมิ้งหยา
“อย่ากังวลไปเลย ท่านทำได้อย่างแน่นอน”
ผ้าเช็ดหน้าสีขาวยกขึ้นมาเช็ดหน้าผากที่กำลังชุ่มไปด้วยเหงื่อ
หลินเมิ้งหยาหันไปมองชิวอวี้ ดูท่าว่าไท่อีผู้นี้จะเชื่อใจนางอย่างหมดหัวใจ
พยักหน้า หยิบเข็มเล่มสุดท้ายแทงลงไป
“นายหญิง ต้มยาเสร็จแล้วเจ้าค่ะ”
ด้านนอกกระโจม ป๋ายจีซึ่งเป็นคนสุขุมที่สุดยกถ้วยยาเข้ามา
หลินเมิ้งหยามองด้วยความสงสัยเล็กน้อย ก่อนจะรับถ้วยยามา
เมื่อครู่นางตรวจสอบยาเล็กน้อย โชคดีที่ไม่มีใครยุ่งอะไรกับมัน
หลินเมิ้งหยาสูดลมหายใจ ก่อนพยุงศีรษะฉินมั่วขึ้นมา
ท่ามกลางสายตาฉงนของใต้เท้าฉิน นางป้อนยาให้ฉินมั่วเกินครึ่งถ้วย
ยาไหลผ่านคอของฉินมั่วเข้าสู่ร่างกาย
หลินเมิ้งหยาขยับตัวถอยหลังหลายก้าว ก่อนจะสั่งให้ใต้เท้าฉินและชิวอวี้หมอบไกลๆ
“พระชายา ท่าน….”
ใต้เท้าฉินไม่เข้าใจ ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากถาม สายตาพลันเห็นลูกชายพ่นเลือดสีดำออกมา
“อย่าขยับ! เมื่อครู่พระชายาเปิดระบบไหลเวียนเลือดทั้งหมดของคุณชายหลิง หากข้าเดาไม่ผิดแล้วล่ะก็ พระชายาใช้ยาขับพิษออกมา”
สมแล
