องเป็นสองแขนง หนึ่งคือเข็มใหญ่สามสิบหกเล่ม สองคือเข็มเล็กสิบสองเล่ม
ตอนนี้หลินเมิ้งหยาเรียนรู้เกือบจะสำเร็จแล้ว
นางตรวจสอบพิษบนแขนของฉินมั่ว พิษแพร่กระจายเร็วมาก เลือดเป็นสีเข้ม แสดงว่าพิษใกล้จะกระจายไปทั่วทั้งร่างแล้ว
หากพิษแล่นสู่หัวใจแล้วล่ะก็ ต่อให้เป็นเทพเซียนก็มิอาจช่วยชีวิตเขาได้
ไท่อีรีบหยิบเข็มของตนเองออกมา ในใจครุ่นคิด เด็กคนนี้มีวิธีการเช่นไร?
หลังจากที่นางมองเห็นสีของเข็มแล้ว ชั่วเวลาเพียงอึดใจ นางปิดผนึกบนแผงอกของฉินมั่วหลายจุด
ยิ่งไปกว่านั้น วิธีการใช้เข็มก็แปลกประหลาด ทั้งถูกต้องแม่นยำและรวดเร็ว แม้แต่ลมหายใจของไท่อียังแทบหยุดเต้น
กลัวว่าเข็มในมือนางจะแทงพลาดจนทำให้ฉินมั่วตาย
“ตอนนี้หน้าอกของฉินมั่วถูกปิดผนึกแล้ว เขาไม่มีทางเป็นอะไรไปภายในระยะเวลาสิบสองชั่วโมง รบกวนทุกท่านสังเกตอาการเขาด้วย อย่าทำให้ตำแหน่งของเข็มคลาดเคลื่อนเป็นอันขาด ข้าจะพยายามหายาถอนพิษมาให้ได้ ใต้เท้าฉินได้โปรดวางใจ”
หลินเมิ้งหยาลุกขึ้นยืนก่อนกำชับ ท่าทางมิต่างอะไรจากหมอคนหนึ่ง
แม้แต่พี่ชายยังจ้องนางเสมือนคนโง่ เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าน้องสาวของตนเองจะมีท่วงท่าเช่นนี้
เบนสายตาไปทางหลงเทียนอวี้
อีกฝ่ายกลับไร้ท่าทางประหลาดใจ ดูเหมือนน้องสาวของเขาจะสร้างเรื่องน่าตกใจมากมายในจวนอวี้อย่างแน่นอน
“แต่…แต่หลังจากสิบสองชั่วโมง หากเจ้าไม่สามารถหายาถอนพิษมาได้จะเป็นเช่นไร? ข้าไม่อาจปล่อยให้ลูกของข้าตายได้ แ
