“นายท่าน ท่านเคยกล่าวว่าจะไม่เข้าไปแทรกแซงเรื่องของฮองเฮามิใช่หรือ?”
เย่ไม่เคยคัดค้านคำสั่งของหลงเทียนอวี้มาก่อน แต่การตรวจสอบเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฮองเฮาเป็นเรื่องอันตรายอย่างยิ่ง
หากความเรื่องกลุ่มชิงเหมินแตก จะต้องไม่เป็นผลดีต่อท่านอ๋องอย่างแน่นอน
ฉะนั้นเย่ต้องทำงานอย่างละเอียดรอบคอบที่สุด
“ที่เมื่อก่อนข้าไม่เข้าไปยุ่งก็เพราะฮองเฮายังคงทำอะไรอย่างมีขีดจำกัด แต่ตอนนี้นางกล้าลงมือกับหมู่เฟยของข้า หากยังเป็นเช่นนี้ เกรงว่าสักวันคนที่อยู่ข้างกายข้าคงถูกกำจัดไปจนหมด”
หลังจากได้สติกลับมา หลงเทียนอวี้สัมผัสได้ว่าเรื่องนี้มีเบื้องลึกเบื้องหลังมากมาย
ตอนที่หมู่เฟยอยู่ในวัง ฮองเฮาจะต้องจับจุดอ่อนบางอย่างของนางได้อย่างแน่นอน
จากนั้นทั้งสองได้ทำข้อตกลงกัน นางจึงหันกลับมาเล่นงานหลินเมิ้งหยาเช่นนี้
ฉะนั้นเขาจะต้องตรวจสอบให้ชัดเจนว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างพวกนาง
“นายท่านกล่าวมีเหตุผล ตอนนี้ข้าน้อยได้ยินมาว่าช่วงนี้ไท่จื่อกำลังบูรณะวังหลวง ฮองเฮาเองก็สั่งให้นักบวชลัทธิเต๋ามาประสาทพรด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
คำพูดของเย่ทำให้หลงเทียนอวี้ประหลาดใจ
ช่วงที่ผ่านมาไท่จื่อทำแต่เรื่องไร้ประโยชน์เสมอ ฮองเฮาต้องกริ้วมากอย่างแน่นอน
ซ่อมแซมวังหลวง…เป็นข้ออ้างที่ไม่เลว แต่ไม่รู้ว่าฮองเฮากำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่
“เจ้าจงส่งคนไปจับตามองจวนของไท่จื่อ”
เมื่อออกจากอาณาเขตของฮองเฮา ไท่จื่อก็เป็นแต่เพียงนกปีกหักเท่านั้น
สงค
