ำหนักหลิวซิน
เพียงเดินพ้นระเบียงออกมา นางเห็นพ่อบ้านเติ้งที่กำลังกระวนกระวาย
“พระชายากลับมาแล้ว นับตั้งแต่วันนี้จะมีชาวจ้วงในแต่ละพื้นที่ส่งคนดูแลนำเงินค่าเช่ามามอบให้พ่ะย่ะค่ะ ไม่ทราบว่าปีนี้จะให้จัดการเช่นไร?”
อ๋องอวี้เป็นเชื้อพระวงศ์ แม้จะอาศัยอยู่ในเมืองหลวง แต่เขาก็มีที่ดินอยู่แถบชนบท
หลินเมิ้งหยาไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้
ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะส่งป๋ายซ่าวไปจัดการ
“เจ้าจงไปกับพ่อบ้านเติ้ง จดเงินค่าเช่าที่ของชาวจ้วงเอาไว้ให้ละเอียด จากนั้นทำสรุปรายการให้กับข้า เจ้าต้องใส่ใจทุกรายละเอียด อย่าทำผิดพลาดเด็ดขาด”
“เจ้าค่ะ”
ป๋ายซ่าวเป็นผู้ดูแลการเงินในจวน หลินเมิ้งหยาจึงมิต้องกังวล
หยุนจู๋เล่าว่ากลุ่มสามสหายเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว
ครอบครัวของป๋ายจีจัดการงานได้เป็นอย่างดี ดูท่านางจะต้องออกไปสำรวจสักหน่อย
“ไปเถิด วันนี้พวกเราออกไปข้างนอกกัน”
เรื่องศพไร้ผิวหนังในวังจบลงประหนึ่งไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
ได้ยินมาว่าตอนที่ฮ่องเต้หมิงเสด็จกลับ เสียงฟ้าร้องดังสนั่นทั่วทั้งพระราชวัง
เพื่อเป็นการปลอบโยน ฮองเฮาจึงมอบองค์หญิงพระองค์หนึ่งให้
อีกทั้งยังมอบสิ่งของให้อีกเป็นจำนวนมาก ฮ่องเต้หมิงจึงจำยอม
แม้หูลู่หนานจะมิใช่ลูกชายที่แท้จริง แต่ถึงอย่างไรเขาก็ต้องมาตายที่ต้าจิ้น ยิ่งไปกว่านั้นองค์หญิงหมิงเยว่ที่ฮ่องเต้หมิงรักและเอ็นดูก็ต้องจบชีวิตลงอย่างอเนจอนาถ
ดูเหมือนการส่งองค์หญิงพระองค์นั้นไปในคราวนี
