เฟยครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้า
เมื่อเห็นว่าพระสนมเต๋อเฟยเห็นด้วย เจียงหรูฉินดีใจกระโดดโลดเต้น
“ขอบพระทัยเพคะ ฉินเอ๋อร์จะพยายามชิงหัวใจของท่านพี่มาให้ได้ ผู้หญิงคนนั้นจะต้องหายไปจากจวนอวี้”
เจียงหรูฉินดีใจเหลือเกิน นับตั้งแต่วันที่ท่านป้าออกมาจากวัง นางเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน
ตัดขาดญาติมิตรกับหลินเมิ้งหยา อีกทั้งยังเอ็นดูนางกว่าก่อน
ตอนนี้นางใกล้จะได้เป็นครอบครัวเดียวกันกับท่านป้าแล้ว
หลินเมิ้งหยาเป็นเพียงหัวขโมยที่มาขโมยตำแหน่งพระชายาไปจากนางแต่เพียงเท่านั้น
“ท่านป้า ข้าจะไปเตรียมตัวก่อน เจ้าชื่ออะไรหรือ? หลิวเอ๋อร์มอบรางวัลให้นาง”
หลิวเอ๋อร์รีบยื่นมือออกไปรับเงินสิบสองตำลึงเพื่อมอบให้สาวใช้คนนั้น
“ขอบคุณคุณหนูเจียงเจ้าค่ะ หนู่ปี้นามว่าหยุนลั่ว”
หยุนลั่วรีบเข้าไปรับเงินจากหลิวเอ๋อร์ ท่าทางดีอกดีใจทำให้เจียงหรูฉินรู้สึกว่านางมีประโยชน์
ตอนแรกคิดหาวิธีถีบตัวเองขึ้นมาอยู่ที่สูง แต่ตอนนี้แม้นางจะเป็นเพียงลูกของอนุภรรยา ทว่าสถานะของนางจะสูงกว่าพวกท่านหญิงเหล่านั้นเสียอีก
หลินเมิ้งหยาคิดว่าตัวเองเป็นใครกันจึงกล้าเข้ามาแย่งชิงตำแหน่งของนางไป
“อืม ออกไปเถิด”
พระสนมเต๋อเฟยวางกรรไกรในมือลง ดอกไม้ถูกตัดออกไปเจ็ดแปดดอก
กลับมานั่งยังที่นั่งของตนเอง สายตาเป็นกังวล
“ยาตัวนั้นจะ…?”
หยุนลั่วรีบถวายคำนับ ก่อนจะเอ่ย
“เหนียงเหนียงโปรดวางพระทัย ยาตัวนั้นหาใช่ยาพิษที่ไร้ยาถอนพิษ แม้ท่านอ๋องจะไม่ต้องการคุณ
