หนูเจียง แต่ก็มิได้หมายความว่าจะไม่ต้องการหญิงอื่น ที่จวนแห่งนี้มีสาวใช้มากมาย ยกขึ้นมาสักคนคงมิเป็นไรเพคะ”
ยิ่งไปกว่านั้น ตำหนักฉินหวู่ยังไม่มาส่งข่าวอาการเจ็บป่วยของหลงเทียนอวี้
พระสนมเต๋อเฟยจึงวางใจ
“เจ้าบอกให้ข้ายกเจียงหรูฉินขึ้นมาเป็นชายารอง นาง…จะทำให้แผนการของพวกเราสำเร็จจริงหรือ?”
พระสนมเต๋อเฟยรู้ดียิ่งกว่าใครว่าเจียงหรูฉินเป็นคนโง่เขลา
นางอาจแสดงอำนาจบาตรใหญ่ในจวนได้ แต่ถ้าหากต้องประชันกันเรื่องสมอง เจียงหรูฉินไม่มีทางเทียบกับหลินเมิ้งหยาได้เลย
“ดูเหมือนจะใช้ประโยชน์ไม่ค่อยได้เพคะ ตอนแรกหม่อมฉันคิดว่าคุณหนูรองจะมีความฉลาดเฉลียวสักหน่อย แต่คิดไม่ถึงเลยว่านางจะเป็นเพียงขยะ”
หยุนลั่วเข้ามายืนข้างกายพระสนมเต๋อเฟย ก่อนจะยกมือนวดบ่าให้กับนาง
“อืม เจ้าพูดถูก เด็กคนนี้นับวันยิ่งไม่ได้เรื่อง ข้าอุตส่าห์ใช้ยาปลุกกำหนัดในวังหลวงแล้ว แต่นางกลับทำอะไรไม่เป็น”
คำพูดของพระสนมเต๋อเฟยแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่เห็นเจียงหรูฉินเป็นหลานในไส้
ราวกับว่านางเป็นเพียงแค่เครื่องมือเท่านั้น
หยุนลั่วหัวเราะ มือเล็กของนางกลับนวดต่อไปไม่หยุดมือ
“เหนียงเหนียงอย่ากังวลไปเลยเพคะ หม่อมฉันแอบเลือกคนเอาไว้แล้ว หากคนคนนั้นยอมทำ รับรองว่าหลินเมิ้งหยาจะต้องตกตะลึงอย่างแน่นอนเพคะ”
พระสนมเต๋อเฟยเลิกคิ้วสูง มองดูหยุนลั่วอย่างสนใจใคร่รู้
“ใครกัน?”
“เมื่อถึงเวลา เหนียงเหนียงจะรู้เองเพคะ”
ร่องรอยของความเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้
