อเฟยด้วย เช่นนั้นข้าจะไปดูสักหน่อยก็แล้วกัน”
เหตุเพราะถูกปลุกแต่เช้าจึงอารมณ์ไม่ดี แต่เพื่อดูแลจวนให้เกิดความเรียบร้อย นางจึงไม่สามารถแสดงท่าทีอิดออดได้
คิดไม่ถึงเลยว่าเพียงเดินไปถึงโรงครัว ยังไม่ทันตรวจสอบให้ละเอียด เหล่าผู้ดูแลส่วนต่างๆ ของจวนจะแวะเวียนมาหานาง
ทั้งส่วนซักล้าง ดูแลสวน เครื่องหอมและอื่นๆ
ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือใหญ่ ล้วนต้องให้เจียงหรูฉินไปตัดสินใจด้วยตัวเองทั้งสิ้น
“ข้าเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ข้าว่าคนพวกนั้นต้องจงใจอย่างแน่นอน”
หลังจากทำงานตลอดทั้งเช้า เจียงหรูฉินเพิ่งมีเวลาจิบน้ำ
หลิวเอ๋อร์ช่วยนางนวดขา แต่ถึงกระนั้นเจียงหรูฉินกลับรู้สึกว่าร่างกายของนางกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
“เท่าที่หนู่ปี้ดู พวกเขามิได้ต้องการสร้างความลำบากให้แก่คุณหนูหรอกเจ้าค่ะ บางทีอาจเพราะคุณหนูเพิ่งจับงานได้ไม่นาน คนพวกนั้นจึงยังไม่รู้จักคุณหนูดีเลยพากันมาขอความเห็นจากคุณหนูเจ้าค่ะ”
แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังรู้สึกไม่พอใจ
ทว่าเจียงหรูฉินก็รู้ดีว่าทุกอย่างเป็นไปดั่งที่หลิวเอ๋อร์เอ่ย
แต่หากยังยุ่งวุ่นวายเช่นนี้ต่อไป นางจะต้องเหนื่อยตายอย่างแน่นอน
“ช่างเถิด ต่อไปคงชิน จริงสิ ข้าของีบสักประเดี๋ยว เดี๋ยวตอนบ่ายค่อยไปถวายคำนับท่านป้า”
เจียงหรูฉินนวดเอวของตนเอง นางรู้สึกเมื่อยล้าเหลือเกิน
ทว่ายังมิทันที่ศีรษะของนางจะถึงหมอน เสียงเคาะประตูพลันดังขึ้น
หลิวเอ๋อร์ออกไปดู ก่อนที่จะกลับมาด้วยสีหน้าลำบากใจ
“คุณหนู
