ทำให้นางทำตัวไม่ถูกหลินเมิ้งหยาครุ่นคิด นางส่งเสียงเรียกเบาๆ ในห้องของตนเอง“เย่ อยู่หรือไม่?”ไม่มีเสียงตอบ มีเพียงสายลมอ่อนๆ พัดผ่านแต่เพียงเท่านั้นเมื่อเงยหน้าขึ้น ร่างของเย่ปรากฏตัวที่เบื้องหน้าของนาง“หากเจ้าสะดวก บอกข้าทีเถิดว่าวันนี้พระสนมเต๋อเฟยกับท่านอ๋องทำอะไรกันบ้าง? ได้พบกับใครหรือไม่?”เย่ครุ่นคิด ท่านอ๋องเคยรับสั่งว่าจากนี้ไปจะต้องเชื่อฟังคำพูดของพระชายา ดังนั้นเขาจึงตอบเสียงเรียบ“ท่านอ๋องเพียงแค่เข้าไปรับพระสนมเต๋อเฟยในวัง ส่วนเกิดอะไรขึ้นนั้นกระหม่อมเองก็ไม่แน่ใจพ่ะย่ะค่ะ ทว่ ระหว่างทาง กระหม่อมได้ยินเสียงทะเลาะกันระหว่างพระสนมเต๋อเฟยและท่านอ๋อง ตอนนั้นท่านอ๋องรับสั่งมิให้กระหม่อมเข้าใกล้ ดังนั้นกระหม่อมจึงไม่ได้ยิน”แปลก แม้หลงเทียนอวี้จะเย็นชา แต่เขาเป็นคนกตัญญูตกลงเกิดอะไรขึ้น อะไรที่ทำให้หลงเทียนอวี้ทะเลาะกับพระสนมเต๋อเฟย?หรือจะเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของพระสนมเต๋อเฟยในคราวนี้?
เมื่อกลับมาถึงจวน หลินเมิ้งหยาก็รู้สึกประหลาดใจเมื่อรู้ว่าพระสนมเต๋อเฟยกำลังจะกลับมาแล้ว
ส่วนหลงเทียนอวี้เข้าไปในวังแต่เช้า
“ทูลพระชายา ก่อนที่ท่านอ๋องจะไปได้ฝากข้อความเอาไว้ว่า หลังจากนี้พระองค์อย่าเพิ่งออกนอกจวนไปไหน จะเป็นการดีที่สุดหากจะอยู่แต่เพียงตำหนักพ่ะย่ะค่ะ”
ไม่ให้นางออกไปข้างนอก? เพราะเหตุใดกัน?
แม้หลินเมิ้งหยาจะไม่เข้าใจ แต่หลงเทียนอวี้จะต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน
หลินเมิ้งหยาพยัก
