จริงเจ้าให้ก็ได้ หากมิได้รับยาถอนพิษจากข้า เจ้าคงต้องลอกผิวหนังของตนเองออกมาจนหมดตัว”หลินเมิ้งหยามิได้ขู่หมิงเยว่ นี่คือสิ่งที่นางได้เรียนรู้จากป๋ายหลี่รุ่ยชื่อเสียงของป๋ายหลี่รุ่ยไม่ธรรมดาเลยพิษที่เขาใช้เป็นเพียงพิษธรรมดาแต่กลับมีอานุภาพรุนแรงยาชนิดนี้ชื่อว่ายาเลาะเนื้อลอกหนังเพียงได้ยินชื่อก็ไม่ธรรมดาแล้ว“ข้าจะฆ่าเจ้า รีบเอายาถอนพิษมาเดี๋ยวนี้!”หมิงเยว่ยังคงแสดงท่าทียิ่งผยองทว่าใบหน้าของนางกลับถูกพิษร้ายเล่นงานคัน! คันไปถึงกระดูกขณะที่คิดจะเกา หลินเมิ้งหยากลับร้องห้ามเอาไว้“อย่าใช้มือเกาเลย เจ้าจะยิ่งคันกว่าเดิม สุดท้ายแม้แต่ผิวหนังของเจ้าก็จะหลุดออกมาด้วย”หลินเมิ้งหยามิได้ล้อเล่น ยาชนิดนี้มีส่วนผสมของพิษจากสัตว์สามชนิดและยาสมุนไพรอีกหลายอย่างใช้เพียงนิดเดียวก็สามารถทำให้ฝ่ายตรงข้ามคันจนอยากตาย“เจ้า…เอายาถอนพิษมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ ข้าสัญญาว่าจะไม่ฆ่าเจ้า”หมิงเยว่คันจนถึงหัวใจ นางหมดสิ้นท่าทางโกรธแค้นหลินเมิ้งหยา ขอเพียงได้ยาถอนพิษมาไม่ว่าจะให้นางทำอะไรก็ยอม“นี่คือท่าทางขอร้องของเจ้า?”หลินเมิ้งหยาเบี่ยงกายหลบด้านหลังป๋ายซู แม้หมิงเยว่จะมิอาจโจมตีได้แล้วแต่นางยังไม่วางใจ“ได้ เจ้าบอกมาว่าจะต้องทำเช่นไร”แม้ไม่อยากยินยอมแต่เพราะตกอยู่ในเงื้อมมือของหลินเมิ้งหยา นางจึงต้องจำใจกล่าวทว่ามือกลับยกขึ้นเการ่างกายอย่างอดไม่ได้หากมิใช่เพราะนางพยายามควบคุมตัวเองไว้ ป่านนี้นางคงลอกผิวหนังของตนเองออ
