กมาแล้ว“ข้าขอถามเจ้า เจ้าวางแผนนี้กับใคร? เจ้ายังมีแผนอะไรอีก?”แม้จะเดาได้อยู่แล้วว่าหมิงเยว่ร่วมมือกับไท่จื่อแต่การที่กล้าลงมืออย่างอุกอาจเช่นนี้ นางไม่เชื่อหรอกว่าเรื่องนี้จะไม่เกี่ยวกับไท่จื่อหมิงเยว่ลังเล หลินเมิ้งหยาจึงแสร้งเดินหนี“ในเมื่อเจ้าไม่จริงใจ ข้าเองก็ไม่อยากเสียเวลา ป๋ายซู ไปกันเถอะ”หลินเมิ้งหยาเผยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก คิดไม่ถึงเลยว่าจนกระทั่งตอนนี้หมิงเยว่ยังคิดแค้นนางอยู่“ข้าพูด…พูดแล้ว…ไท่จื่อ ข้าได้รับคำสั่งจากไท่จื่อ เขาบอกให้ข้าฆ่าเจ้าและสาวใช้ของเจ้า จากนั้น…จากนั้นให้บอกว่าเจ้ามีความสัมพันธ์กับองครักษ์แล้วถูกสาวใช้พบเข้า เหตุเพราะความอาย เจ้าจึงฆ่าสาวใช้! นี่คือแผนทั้งหมด เจ้าเองก็รู้ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น อ๋องอวี้จึงจะไม่กล้าคัดค้าน”หมิงเยว่โพล่งออกมา หลินเมิ้งหยาพอจะมองออกทั้งหมดแล้ววันนี้นางพาป๋ายซูมาด้วย แม้เรื่องวิทยายุทธ์ของป๋ายซูจะถูกเก็บงำเอาไว้ แต่ก็ยังมีคนมองออกอยู่ดีหากนางกับป๋ายซูตายอยู่ที่นี่สุดท้ายไม่ว่าใครต่างก็ใส่ร้ายป้ายสีพวกนางได้ เพราะถึงอย่างไรศพก็มิอาจพูดได้นับว่าเป็นแผนที่ยอดเยี่ยม เหตุเพราะต้องเข้าวังป๋ายซูจึงไม่มีอาวุธเขาส่งคุณหนูหวังมาลอบฆ่า จากนั้นให้หมิงเยว่มาเก็บกวาดให้เรียบร้อยไท่จื่อคงเกลียดชังนางมากอย่างนั้นสินะหากมิใช่เพราะนางพกยาพิษติดตัวเอาไว้เกรงว่าวันนี้ชีวิตของนางคงจบสิ้น“ข้า…ยังมีเรื่องของเยว่ถิง ไท่จื่อเป็นผู้วางแผนทั้งหม
