หัวข้อสนทนาเปลี่ยนไป คำพูดของชายาหลิงหนานทำให้หลินเมิ้งหยาหันหน้าไปมองพระสนมเต๋อเฟย“โอ้? เรื่องอะไรเล่า บอกให้ข้าฟังเถิด”เห็นได้ชัดว่าพระสนมเต๋อเฟยกำลังอารมณ์ดี ใบหน้ายิ้มแย้มอ่อนโยน“ฮุ่ยเอ๋อร์ มานี่ซิ มาถวายคำนับพระสนมเต๋อเฟย”ครู่ต่อมาหญิงสาวสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์เยื้องย่างเข้ามาหยุดตรงหน้าพระสนมเต๋อเฟยก่อนจะถวายคำนับหลินเมิ้งหยาลอบสำรวจหญิงสาวคนนี้ หุ่นเพรียวบางร่างน้อย ใบหน้านวลเผยรอยยิ้มอ่อนหวานยิ่งสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์นางยิ่งดูงดงามไร้เดียงสาสีแดงระเรื่อประดับบนข้างแก้มทั้งสองข้าง แสดงท่าทีเขินอาย“ฮุ่ยเอ๋อร์ถวายคำนับพระสนมเต๋อเฟย ถวายคำนับพระชายาอวี้”ส่งเสียงอ่อนโยนระคนเขินอาย นางเป็นหญิงสาวหน้าตางดงามหาตัวจับยากคนหนึ่ง ทว่าแผนการหนึ่งกลับผุดขึ้นในใจของหลินเมิ้งหยา“ลุกขึ้นเถิด นี่คือ…”พระสนมเต๋อเฟยสำรวจเด็กสาวตรงหน้าก่อนจะหันไปมองชายาหลิงหนานด้วยความสงสัย“นี่คือลูกสาวคนโตของพี่ชายหม่อมฉัน นามว่าซ่างกวนฮุ่ย ปีนี้อายุครบสิบห้าปีบริบูรณ์ เป็นเด็กสาวที่รู้ความและฉลาดเฉลียวเพคะ”ต่อให้หลินเมิ้งหยาโง่แต่นางก็ยังรู้ได้ว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่ออะไรชำเลืองมองซ่างกวนฮุ่ย ท่านอ๋องของนางมีคนมาหลงรักกี่คนกันแน่ เหตุใดจึงมีสาวน้อยสาวใหญ่พยายามทอดกายถวายตัวให้กับเขามากมายเช่นนี้?หรือคิดว่านางเป็นเด็กสาวที่รังแกได้ง่ายๆ?ตอนนี้สมองของหลินเมิ้งหยาไร้ซึ่งความประทับใจต่อชายาหลิงหนาน“อืม ไม่เลว เมืองหลว
