งมีหนุ่มรูปงามมากความสามารถมากมาย ไม่ทราบว่าคุณหนูซ่างกวนมีคนที่ถูกใจแล้วหรือไม่?”จิตใจของพระสนมเต๋อเฟยยากแท้หยั่งถึง แม้จะมิได้เอ่ยโดยตรงแต่ก็พูดปฏิเสธทางอ้อม“การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่จึงต้องฟังการตัดสินใจจากท่านพ่อและท่านแม่ ยิ่งไปกว่านั้นฮุ่ยเอ๋อร์ก็แล้วแต่ท่านน้าจะจัดการด้วยเพคะ”หลินเมิ้งหยารู้สึกไม่อาจทนฟังต่อไปได้ นับตั้งแต่เจียงหรูฉินจนกระทั่งหมิงเยว่ หญิงสาวที่ประทับใจในตัวท่านอ๋องของนางมีไม่น้อยกว่าหนึ่งคนดูเหมือนนางควรจะแสดงสิทธิในฐานะพระชายาเอกบ้างแล้ว“อืม คุณหนูซ่างกวนพูดมีเหตุผล มิเหมือนกับท่านอ๋องของข้า พระองค์ล้วนฟังคำพูดของข้าไปเสียหมด น่าเสียดายข้าเองก็หาใช่คนใจกว้าง เกรงว่าจะทำให้สาวน้อยสาวใหญ่ต้องเสียใจตามกันไป”คำพูดของหลินเมิ้งหยาฟังดูราวกับล้อเล่นขบขัน แต่กลับทิ่มแทงใจยิ่งนักในสายตาของผู้อื่นหลินเมิ้งหยาเป็นคนอ่อนโยนและน่าคบหานางไม่พูดมากแต่ก็มิเคยหาเรื่องผู้อื่นแต่คาดไม่ถึงเลยว่าวันนี้อุปนิสัยของนางจะเปลี่ยนไป คำพูดของนางทำให้ผู้อื่นไม่กล้าต่อกรด้วย“ชายาอวี้….นี่….นี่หมายความว่าอย่างไรอย่างนั้นหรือ…”แม้ชายาหลิงหนานจะไม่พอใจ ทว่าตอนนี้มีคนอยู่ในวังมากมาย ดังนั้นจึงไม่อยากถูกฉีกหน้า“ข้าหมายความว่าอย่างไร? พระชายาน่าจะรู้ดีที่สุด”หลินเมิ้งหยาสบตาชายาหลิงหนานอย่างไม่กลัวเกรง แววตาเจือไว้ซึ่งความเย็นชาถ้าหากชายาหลิงหนานมีความสัมพันธ์อันดีกับพระสนมเต๋อเฟยจริง คาดว่าน
