วคนนี้ หุ่นเพรียวบางร่างน้อย ใบหน้านวลเผยรอยยิ้มอ่อนหวานยิ่งสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์นางยิ่งดูงดงามไร้เดียงสาสีแดงระเรื่อประดับบนข้างแก้มทั้งสองข้าง แสดงท่าทีเขินอาย“ฮุ่ยเอ๋อร์ถวายคำนับพระสนมเต๋อเฟย ถวายคำนับพระชายาอวี้”ส่งเสียงอ่อนโยนระคนเขินอาย นางเป็นหญิงสาวหน้าตางดงามหาตัวจับยากคนหนึ่ง ทว่าแผนการหนึ่งกลับผุดขึ้นในใจของหลินเมิ้งหยา“ลุกขึ้นเถิด นี่คือ…”พระสนมเต๋อเฟยสำรวจเด็กสาวตรงหน้าก่อนจะหันไปมองชายาหลิงหนานด้วยความสงสัย“นี่คือลูกสาวคนโตของพี่ชายหม่อมฉัน นามว่าซ่างกวนฮุ่ย ปีนี้อายุครบสิบห้าปีบริบูรณ์ เป็นเด็กสาวที่รู้ความและฉลาดเฉลียวเพคะ”ต่อให้หลินเมิ้งหยาโง่แต่นางก็ยังรู้ได้ว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่ออะไรชำเลืองมองซ่างกวนฮุ่ย ท่านอ๋องของนางมีคนมาหลงรักกี่คนกันแน่ เหตุใดจึงมีสาวน้อยสาวใหญ่พยายามทอดกายถวายตัวให้กับเขามากมายเช่นนี้?หรือคิดว่านางเป็นเด็กสาวที่รังแกได้ง่ายๆ?ตอนนี้สมองของหลินเมิ้งหยาไร้ซึ่งความประทับใจต่อชายาหลิงหนาน“อืม ไม่เลว เมืองหลวงมีหนุ่มรูปงามมากความสามารถมากมาย ไม่ทราบว่าคุณหนูซ่างกวนมีคนที่ถูกใจแล้วหรือไม่?”จิตใจของพระสนมเต๋อเฟยยากแท้หยั่งถึง แม้จะมิได้เอ่ยโดยตรงแต่ก็พูดปฏิเสธทางอ้อม“การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่จึงต้องฟังการตัดสินใจจากท่านพ่อและท่านแม่ ยิ่งไปกว่านั้นฮุ่ยเอ๋อร์ก็แล้วแต่ท่านน้าจะจัดการด้วยเพคะ”หลินเมิ้งหยารู้สึกไม่อาจทนฟังต่อไปได้ นับตั้งแต่เจียงหรูฉินจน
