กระทั่งหมิงเยว่ หญิงสาวที่ประทับใจในตัวท่านอ๋องของนางมีไม่น้อยกว่าหนึ่งคนดูเหมือนนางควรจะแสดงสิทธิในฐานะพระชายาเอกบ้างแล้ว“อืม คุณหนูซ่างกวนพูดมีเหตุผล มิเหมือนกับท่านอ๋องของข้า พระองค์ล้วนฟังคำพูดของข้าไปเสียหมด น่าเสียดายข้าเองก็หาใช่คนใจกว้าง เกรงว่าจะทำให้สาวน้อยสาวใหญ่ต้องเสียใจตามกันไป”คำพูดของหลินเมิ้งหยาฟังดูราวกับล้อเล่นขบขัน แต่กลับทิ่มแทงใจยิ่งนักในสายตาของผู้อื่นหลินเมิ้งหยาเป็นคนอ่อนโยนและน่าคบหานางไม่พูดมากแต่ก็มิเคยหาเรื่องผู้อื่นแต่คาดไม่ถึงเลยว่าวันนี้อุปนิสัยของนางจะเปลี่ยนไป คำพูดของนางทำให้ผู้อื่นไม่กล้าต่อกรด้วย“ชายาอวี้….นี่….นี่หมายความว่าอย่างไรอย่างนั้นหรือ…”แม้ชายาหลิงหนานจะไม่พอใจ ทว่าตอนนี้มีคนอยู่ในวังมากมาย ดังนั้นจึงไม่อยากถูกฉีกหน้า“ข้าหมายความว่าอย่างไร? พระชายาน่าจะรู้ดีที่สุด”หลินเมิ้งหยาสบตาชายาหลิงหนานอย่างไม่กลัวเกรง แววตาเจือไว้ซึ่งความเย็นชาถ้าหากชายาหลิงหนานมีความสัมพันธ์อันดีกับพระสนมเต๋อเฟยจริง คาดว่านางคงพาคุณหนูซ่างกวนไปดูตัวถึงจวนอวี้แล้วแต่เพราะเหตุใดนางจึงมาพูดเรื่องนี้ต่อหน้าทุกคนกันแม้พระสนมเต๋อเฟยจะอนุญาตแต่นางเป็นชายาอวี้ดังนั้นย่อมมีสิทธิมีเสียงแต่ถ้าหากพระสนมเต๋อเฟยไม่อนุญาตเช่นนั้นเสียงซุบซิบนินทาคงแพร่กระจายให้ทุกคนได้ยินหลินเมิ้งหยาไม่ได้โง่ พระสนมเต๋อเฟยไม่ได้โง่ แต่นางใช้วิธีการปฏิเสธโดยตรง“ชายาหลิงหนาน แม้ข้ากับเจ้าจะสนิทส