าง”มีหญิงสาวคนไหนบ้างที่ไม่เคยหัวใจพองโตมาก่อนอันที่จริงเรื่องนี้มิใช่เรื่องเลวร้าย ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดังนั้นมันจึงมิควรเป็นใบมีดที่ทำให้พระสนมเต๋อเฟยต้องคอยระมัดระวังในทุกย่างก้าว“เจ้านี่หนา เข้าใจหมู่เฟยจริงๆ ที่ข้าอดทนมิใช่เพราะว่าข้ารู้สึกผิดหรอก”ท่าทางอ่อนโยนแต่มั่นใจในตนเองของพระสนมเต๋อเฟยในเวลานี้ มิเหมือนกับคนที่แสดงท่าทางน่าสงสารในตำหนักเมื่อครู่เลยแม้แต่น้อย
รูปร่างอวบ ใบหน้างดงามดั่งดอกฝูหรงมีเสน่ห์น่าดึงดูด
ที่ต่างจากฮูหยินธรรมดาทั่วไปคือร่างกายของหญิงผู้นี้มีฝุ่นเกาะเกรอะกรังแต่ท่าทางของนางที่แสดงออกมากลับหยิ่งยโสยิ่งนักหลินเมิ้งหยาคาดเดาว่านางจะต้องเป็นชายารองของใครสักคนอย่างแน่นอนแม้จะเป็นชายาเอกแต่ตำแหน่งก็คงไม่สูง“นั่นมันชายาฉินอันมิใช่หรือ? เพิ่งจะตะเกียกตะกายได้ตำแหน่งชายาเอกมาไม่นานก็กล้าลองดีกับพระสนมเต๋อเฟยแล้วอย่างนั้นหรือ นังคนไม่เจียมตัว”เสียงชั่วร้ายเสียงหนึ่งดังขึ้น หลินเมิ้งหยาเบนสายตาไปยังหญิงผู้นั้นแม้ผู้หญิงคนนั้นจะมีท่าทางสูงสง่าทว่าสายตากลับมีร่องรอยของความชั่วร้ายแฝงอยู่ยิ่งได้ยินคำพูดคำจาของนางแล้วคาดว่าภูมิหลังทางครอบครัวจะต้องไม่ธรรมดาเป็นแน่ผลปรากฏว่าหลังจากที่ชายาฉินอันได้เห็นหญิงสาวชั่วร้ายคนนั้น นางไม่กล้าส่งเสียงใดๆ อีกทว่าสายตาเผยให้เห็นความไม่พึงพอใจ“ถวายคำนับพระสนมเต๋อเฟย ถวายคำนับพระชายา”แม้จะเข่นเขี้ยวในใจแต่ก็ต้องถวาย