ด็กเมื่อวานซืนจะมีท่าทางน่ากลัวเช่นนี้แม้แต่นางเองยังขยับเท้าหนีเพราะความตื่นตระหนก“พระชายารู้ตัวว่าผิดก็ดีแล้วเพคะ หมู่เฟย พวกเราออกไปเดินเล่นกันเถิดเพคะ อากาศข้างในน่าอึดอัดเหลือเกิน”หลินเมิ้งหยากลับมายกยิ้มอ่อนหวานอีกครั้งตอนนี้นางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดพระสนมเต๋อเฟยจึงส่งจิ่นเยว่มากำชับนางที่นี่คืองานเลี้ยงที่มีกลอุบายแอบแฝงนางพยุงพระสนมเต๋อเฟยให้ลุกขึ้นจากที่นั่ง เหล่าฮูหยินที่กำลังรอดูเรื่องสนุกล้วนนิ่งอึ้งทุกครั้งที่จัดงานเลี้ยงของราชวงศ์ พระสนมเต๋อเฟยมักจะถูกเยาะเย้ยเรื่องคนรักเก่าอยู่เสมอโดยเฉพาะชายาหลิงหนาน แม้เปลือกนอกจะแสดงท่าทีสนิทสนมกับพระสนมเต๋อเฟย ทว่าในความเป็นจริงนางกลับเป็นเสมือนลมพัดกระพือกองไฟให้โหมกระหน่ำทว่าวันนี้กลับถูกชายาอวี้ขัดขวาง อีกทั้งยังดูเหมือนจะถูกเล่นงานเข้าให้แล้ว“ข้ารู้อยู่แล้วว่าชายาอวี้จะต้องมิใช่คนที่จะถูกรังแกได้อย่างง่ายดาย”ท่ามกลางกลุ่มคน ร่องรอยของความนึกสนุกปรากฏขึ้นบนดวงตาของชายาฉินอันงานเลี้ยงวันนี้จะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน“หยาเอ๋อร์ เจ้ากำลังคิดว่าหมู่เฟยไม่ระมัดระวังใช่หรือไม่”หลินเมิ้งหยาพยุงร่างพระสนมเต๋อเฟยเดินผ่านสวนดอกไม้มองดูต้นไม้ใบหญ้ารอบๆ บริเวณอันแสนคุ้นเคย ทว่าในสายตาของพระสนมเต๋อเฟยกลับแฝงไว้ซึ่งความเจ็บปวด“หยาเอ๋อร์ไม่เคยคิดเช่นนั้นเพคะ หยาเอ๋อร์เพียงแค่เจ็บปวดแทนหมู่เฟย มิรู้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา พระองค์ต้องเจอกับอะไรมาบ้
