คะ เรื่องนี้เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น อวี้เอ๋อร์กับเมิ้งหยาเคารพไท่จื่อเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีทางที่พวกเขาจะทำเรื่องเสื่อมทรามเช่นนี้หรอกเพคะ”
พระสนมเต๋อเฟยคุกเข่าต่อหน้าฮองเฮา
“ไม่มีทาง? เจ้าจงมองดูให้ดี บนนี้เขียนวันเกิดของไท่จื่อเอาไว้ หากมิใช่เพราะกำลังวางแผนร้าย แล้วเหตุใดถุงกระดาษสีแดงชิ้นนี้จึงถูกฝังอยู่ในดิน เต๋อเฟย เจ้าอย่าลืมว่าเคยเกิดเรื่องอันใดขึ้นกับหรงผิน”
หรงผิน? หลินเมิ้งหยากะพริบตาด้วยความสงสัย
แต่หลังจากเห็นสีหน้าซีดเผือดของพระสนมเต๋อเฟย นางพอจะเดาบางอย่างได้
สมัยโบราณ วันเดือนปีเกิดของคนสมัยนั้นเป็นเรื่องสำคัญมาก
ปกติแล้ววันเดือนปีเกิดของคนในราชวงศ์จะถูกบันทึกเอาไว้ ก่อนจะเก็บรักษาเอาไว้ในกล่องผ้าไหมอย่างดี
แม้แต่วันเดือนปีเกิดของพระสนมโฮ้ว?? โฮ่ว เฟยเองก็ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย
ต่อให้คิดจะล้วงข้อมูลเหล่านั้นออกมาก็ไม่อาจทำได้
“ไม่มีทางเพคะ อวี้เอ๋อร์กับเมิ้งหยาเป็นเด็กดี พวกเขาไม่มีทางประสงค์ร้ายกับไท่จื่อ ฮองเฮาได้โปรดพิจารณาด้วย”
น้อยครั้งนักที่พระสนมเต๋อเฟยจะก้มหน้าต่อหน้าฮองเฮา เหตุเพราะทั้งสองต่อสู้กันมาอย่างยาวนาน พระสนมเต๋อเฟยย่อมมีศักดิ์ศรีของตนเอง
แต่เพื่อลูกชายกับลูกสะใภ้ ถึงอย่างไรนางก็ต้องก้มหัวคุกเข่าเพื่อขอร้องฮองเฮา
“ข้ารู้ว่าเจ้ารักลูกของเจ้ามาก แต่ข้าเองก็รักลูกของข้าเช่นเดียวกัน”
ฮองเฮาโกรธมาก ใบหน้าแข็งทื่อ
สมัยโบราณ การสาปแช่งในพระราชวังมีมากมายนับ
