ไม่ถ้วน
เมื่อฮ่องเต้องค์ปัจจุบันขึ้นครองราชย์ เพื่อให้ได้รับความรักความเอ็นดู หรงผินจึงใช้ยาเสน่ห์กับฮ่องเต้
แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายแล้วก็ล้มเหลว ไทเฮาจึงสั่งฆ่าล้างตระกูล
เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องต้องห้ามในวังหลวง ไม่ว่าใครก็มิกล้าพูดถึง
“ฮองเฮา หากจะฆ่าเฉินเซี่ยก็ย่อมได้ แต่ได้โปรดฟังเฉินเซี่ยอธิบายก่อนเพคะ”
หลินเมิ้งหยากวาดสายตามอง ตอนนี้ทหารรักษาพระองค์ของฮองเฮาเข้ามาปิดล้อมไว้หมดแล้ว
ทว่าป๋ายซูกับชิงหูแฝงตัวอยู่ในวงล้อมด้านในสุด
หากเกิดการต่อสู้ขึ้นมานางจะไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย
แต่นั่นก็แสดงให้เห็นว่านางเป็นผู้กระทำผิดจริง
นางลุกขึ้นยืนอย่างสงบเยือกเย็น ไร้ซึ่งท่าทางตื่นตระหนก
แต่ใครจะรู้เล่าว่าฝ่ามือของนางชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“โอ้? ในเมื่อหลักฐานชัดแจ้งขนาดนี้แล้ว ชายาอวี้ยังมีสิ่งใดจะแก้ตัวอีกหรือ?”
ฮองเฮาส่งเสียงเย็น สีหน้าอาฆาตมาดร้าย
“ฮองเฮาเพคะ แม้ของชิ้นนั้นจะปรากฏขึ้นในสวนของหม่อมฉัน แต่ก็มิได้หมายความว่าของชิ้นนั้นจะเป็นของหม่อมฉันเพคะ”
ในเมื่อเรื่องราวเป็นเช่นนี้แล้ว หลินเมิ้งหยาทำได้เพียงพยายามเอาตัวรอด
“มิใช่ของของเจ้า? ทั้งที่ทุกคนเห็นอยู่กับตา เจ้ายังจะปฏิเสธอีกหรือ!”
หลินเมิ้งหยายืดตัวขึ้น ร่างกายที่เคยซวนเซเมื่อครู่พลันเปลี่ยนไป
สบตากับสายตาคมกริบของฮองเฮาอย่างมิกลัวเกรง เพิกเฉยต่อดวงตาไม่เป็นมิตรของคนทุกผู้
นางรู้ดีว่าหากปล่อยให้เป็นไปตามแผนการของฮองเฮา ไม่เพ