ยของท่านจึงเย็นเช่นนี้?”มือบางปิดเท้าของหลินเมิ้งหยาเอาไว้ด้วยความเอ็นดู นางมีน้องชายและน้องสาว ดังนั้นจึงใส่ใจคนในจวนมากเป็นพิเศษ“คงเป็นธรรมดาของร่างกาย จริงซิ ป๋ายจี ครอบครัวของเจ้ามีกี่คน? ”ร้านยาจำเป็นต้องมีคนดูแล แต่สถานะของนางค่อนข้างพิเศษ ดังนั้น นางจึงต้องการคนที่ไว้ใจได้นับตั้งแต่วันที่ป๋ายจีก้าวเท้าเข้ามาที่นี่ นางขยันขันแข็งและช่วยงานหลายต่อหลายเรื่องอีกทั้งยังเป็นคนของนางเอง ครอบครัวที่เลี้ยงดูเด็กสาวเช่นนี้ขึ้นมาได้จะต้องไม่เลวเลย“ตอบนายหญิง ครอบครัวของข้ามีพ่อ แม่ น้องสาวหนึ่งคน น้องชายสองคนเจ้าค่ะ”เรื่องพวกนี้นางเขียนในประวัติชัดเจนก่อนเข้าจวนมาหากมิใช่เพราะความอดอยาก นางคงไม่ออกมาหางานทำแต่โชคดีที่นางได้มาอยู่ที่นี่ นายหญิงดีกับนางเสมือนพี่น้องที่แท้จริง นี่คือความโชคดีของนาง“เช่นนั้นพ่อแม่เจ้าทำงานอะไร? ”ป๋ายจีมิได้คิดอะไรมาก ดังนั้นจึงตอบตามความจริง“ตอนที่พ่อข้ายังหนุ่ม เขาเคยเป็นผู้ดูแลงานในจวนของเศรษฐี แม่ของข้าเคยทำงานในโรงเย็บผ้า ต่อมาเพราะอายุที่มากขึ้น ดังนั้นจึงไม่อาจทำงานได้ ก็เลยถูกเจ้านายไล่ออกเจ้าค่ะ”การจ้างงานในสมัยโบราณไม่ค่อยน่าเชื่อถือและไม่มีความมั่นคงพนักงานเองก็ไร้ซึ่งกฎหมายคุ้มครอง ดังนั้นเมื่อถึงวัยชราจึงต้องทนต่อความอดอยาก“ข้ากำลังจะทำธุรกิจที่ด้านนอก หนึ่งก็เพื่อหาเงินให้พวกเราใช้ สองเพื่อเก็บไว้เป็นสินเดิมของพวกเจ้า ข้าไม่วางใจให้ผู้อื่นดูแล
