ู่อย่างแน่นอนหากนางไม่อยากสูญเสียความรักและเอ็นดูของไท่จื่อ นางจะต้องลากคอคนผู้นั้นออกมาให้จงได้หลงเทียนอวี้กลับไปนั่งที่ตำแหน่งของตนเอง เพิกเฉยต่อสายตาทิ่มแทงที่มองมาของไท่จื่อหากวันนี้เขากลายเป็นผู้แพ้และคนที่นอนอยู่บนเตียงคือตนเองขึ้นมา เรื่องการถูกบีบให้แต่งงานกับหมิงเยว่นับว่าเป็นเพียงเรื่องเล็กเท่านั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาจะต้องมีรอยด่างพร้อยไปตลอดชีวิตคิดจะใช้วิธีนี้จัดการเขา ไท่จื่อใจร้อนเกินไป“น้องสาม เจ้าหายจากอาการเมาแล้วใช่หรือไม่? ”ไท่จื่อแสร้งเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ทั้งที่ในใจอยากจะกำจัดเขาคนนี้แทบตาย“ทูลไท่จื่อ ไม่มีปัญหาอะไรแล้วพ่ะย่ะค่ะ”หากหลงเทียนอวี้ยังไม่รู้ว่ายาสลบถูกใส่ไว้ในยู่ลู่เกิง นั่นแสดงว่าเขาโง่เกินเยียวยา“เช่นนั้นก็ดี ต่อจากนี้ไปอย่าได้ทำอะไรเกินกำลัง”ดวงหน้าหล่อเหลากัดฟัน เอ่ยประโยคนี้ออกมาไท่จื่อชำเลืองสายตาเย็นชาไปทางหลงเทียนอวี้ ก่อนจะหันหน้ากลับไม่พูดสิ่งใดอีก“พ่ะย่ะค่ะ เฉินตี้น้อมรับคำชี้แนะจากไท่จื่อ”ถูกต้อง ต่อจากนี้ไปเขาจะเลิกใจกว้างและติดกับของไท่จื่ออีกต่อไปแล้วบรรยากาศในงานเลี้ยงเป็นไปอย่างน่าอึดอัด ไม่นาน ไท่จื่อก็อ้างว่าเหนื่อย ก่อนจะกลับไปชายารองตู๋กูอยู่รับแขกเพียงผู้เดียว ใบหน้ายิ้มแย้ม ไร้ซึ่งพิษสงใดๆยากกว่างานเลี้ยงจะจบลงอย่างสมบูรณ์ ยังไม่ทันที่ชายารองตู๋กูจะส่งแขกจนหมด นางก็รีบกลับไปยังด้านหลังจวนทันทีทว่า ระหว่างทางที่หลงเทีย
