ก ก่อนจะรีบเอ่ยนางหันหน้าไปมองหน้าสาวใช้ของตนเอง สีหน้าเสมือนคนกำลังกลืนไม่เข้าคายไม่ออก หลินเมิ้งหยาหัวเราะแห้ง ๆ ก่อนจะดึงกิ๊บกลับไปติดผมดังเดิม“ต้องเปิดอย่างนี้เจ้าค่ะ ท่านลุกขึ้นก่อนเถิด”หลินเมิ้งหยารีบกระโดดหลบ ป๋ายซูถอนแหวนวงหนึ่งออกมิรู้ว่าเป็นแหวนประเภทไหน เพียงกดในตัวแหวน มันจึงเปลี่ยนรูปร่างเป็นเข็มเหล็กขนาดเท่าไม้จิ้มฟันป๋ายซูสะเดาะกลอนอยู่สองสามครั้ง ไม่นานกลอนก็ถูกสะเดาะออก“ว้าว ป๋ายซูของข้า เจ้าเก่งขนาดนี้เชียวหรือ”
โดยเฉพาะชายาอวี้ที่มีใบหน้างดงามราวนางฟ้าเช่นนี้ เกรงว่า นางคงมิวันยินยอมอย่างแน่นอน
หมิงเยว่ชักสายตามิพึงพอใจไปทางหลินเมิ้งหยา แต่นางก็รีบปรับอารมณ์ให้เป็นปกติอย่างรวดเร็วช่วงนี้นางเอาอกเอาใจพระสนมเต๋อเฟยมากเป็นพิเศษ อีกทั้งยังได้ผลเกิดคาดพระสนมเต๋อเฟยตรัสออกมาเองว่าจะทำให้อ๋องอวี้รับนางเป็นชายารองให้ได้หลินเมิ้งหยาไม่เห็นด้วยแล้วอย่างไรเล่า ถึงอย่างไร คนที่เป็นผู้ตัดสินก็คือพระสนมเต๋อเฟยดังนั้น นางจึงรู้สึกสบายใจไปหนึ่งเปราะ ดังนั้นจึงเล่นละครประหนึ่งภรรยาอนุผู้น่าสงสารในเมื่อมิอาจโดดเด่นเทียบเท่าหลินเมิ้งหยาได้ เช่นนางนางใช้ความน่าสงสารมาทำให้ทุกคนใจอ่อนก็ได้นี่นาพระชายารองตู๋กูมองบรรยากาศมาคุระหว่างทั้งคู่ออก หยักยิ้มมีเลศนัย ก่อนจะเดินไปหาแขกเหรื่อคนอื่นป๋ายจื่อที่อยู่ด้านหลังตลอดเวลาเบะปาก“ทำตัวน่าสงสารให้ใครดูมิทราบ? ทำตัวประหนึ่งนายหญิงของข้าชอบกลั
