ม่เป็นผล“นายหญิง…”“แกร๊ง อย่าเพิ่งส่งเสียง”ลองดูอีกหลายครั้ง เหตุใดจึงเปิดไม่ออก?หลินเมิ้งหยาเริ่มสบถในใจ นี่หนังสมัยโบราณล้วนหลอกลวงทั้งสิ้นอย่างนั้นหรือ?“นายหญิง…”“แกร๊ง! ถ้าถูกเจอเข้าจะทำอย่างไร?”หลินเมิ้งหยาเริ่มร้อนใจ ยื่นมือไปปิดปากป๋ายซูเด็กคนนี้ปกติเป็นคนเงียบขรึม เหตุใดวันนี้พูดมากเหลือเกิน“นายหญิง ข้าเพียงแต่อยากบอกว่าท่านทำผิดเจ้าค่ะ”สะบัดหน้าหนีออกจากมือของหลินเมิ้งหยาอย่างยากลำบาก ก่อนจะรีบเอ่ยนางหันหน้าไปมองหน้าสาวใช้ของตนเอง สีหน้าเสมือนคนกำลังกลืนไม่เข้าคายไม่ออก หลินเมิ้งหยาหัวเราะแห้ง ๆ ก่อนจะดึงกิ๊บกลับไปติดผมดังเดิม“ต้องเปิดอย่างนี้เจ้าค่ะ ท่านลุกขึ้นก่อนเถิด”หลินเมิ้งหยารีบกระโดดหลบ ป๋ายซูถอนแหวนวงหนึ่งออกมิรู้ว่าเป็นแหวนประเภทไหน เพียงกดในตัวแหวน มันจึงเปลี่ยนรูปร่างเป็นเข็มเหล็กขนาดเท่าไม้จิ้มฟันป๋ายซูสะเดาะกลอนอยู่สองสามครั้ง ไม่นานกลอนก็ถูกสะเดาะออก“ว้าว ป๋ายซูของข้า เจ้าเก่งขนาดนี้เชียวหรือ”
ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะมีจิตใจกว้างขวาง ยินยอมให้สามีมีบ้านเล็กบ้านน้อยได้
โดยเฉพาะชายาอวี้ที่มีใบหน้างดงามราวนางฟ้าเช่นนี้ เกรงว่า นางคงมิวันยินยอมอย่างแน่นอนหมิงเยว่ชักสายตามิพึงพอใจไปทางหลินเมิ้งหยา แต่นางก็รีบปรับอารมณ์ให้เป็นปกติอย่างรวดเร็วช่วงนี้นางเอาอกเอาใจพระสนมเต๋อเฟยมากเป็นพิเศษ อีกทั้งยังได้ผลเกิดคาดพระสนมเต๋อเฟยตรัสออกมาเองว่าจะทำให้อ๋องอวี้รับนางเป็นชายารอง
