ัวลืมตีน แม้นางจะเป็นถึงพระชายา แต่ยังคงเคารพกฎระเบียบของสกุลหลินดูเหมือนลูกสาวของมู่จือจะถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีตอนที่ยังอยู่บนรถม้า สาวใช้ทั้งสี่ช่วยกันหวีผมให้หลินเมิ้งหยาชิงหูทนไม่ได้ที่ต้องเห็นร่างกายอ่อนแอของหลินเมิ้งหยา ดังนั้นเขาจึงหาโสมมาให้นางกินเมื่อกินโสมลงท้อง แขนและขาของหลินเมิ้งหยาก็ไม่สั่นเทิ้มอีกต่อไป“ผู้อาวุโสทั้งสามได้โปรดอภัย หลังจากเมิ้งหยาออกเรือน เมิ้งหยาควรมาไหว้บรรพบุรุษ แต่เพราะงานในจวนมีค่อนข้างมาก หย๋าเอ๋อร์เพิ่งเคยจัดการงานเหล่านั้นเป็นครั้งแรก ดังนั้นจึงยังขาดตกบกพร่องอยู่บ้าง ผู้อาวุโสได้โปรดอภัยให้เมิ้งหยาด้วย”หลินเมิ้งหยาคุกเข่าอยู่บนพื้น ท่าทางเช่นนี้ประหยัดแรงได้มากกว่าการยืนแต่ในสายตาของผู้อาวุโสทั้งสาม พวกเขารู้สึกว่านางเคารพนับถือพวกเขาอย่างแท้จริง“เจ้าเด็กคนนี้นี่ พวกเราอายุมากขนาดนี้แล้วแท้ ๆ จะไม่รู้เรื่องพวกนั้นได้อย่างไร ลุกขึ้นเถิด พื้นมันเย็น”หลินเล่ยนั่งตรงกลาง ขณะเดียวกันเขารู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมากทว่า หลินเมิ้งหยาส่ายหน้า สีหน้ามุ่งมั่น“ที่มาในครั้งนี้ก็เพราะมีเรื่องต้องการขอร้องผู้อาวุโสทั้งสาม”ผู้อาวุโสทั้งสามสบตากัน หลินเมิ้งหยาเป็นถึงพระชายา หรือนางมีเรื่องที่ต้องการให้พวกเขาออกหน้าให้อย่างนั้นหรือ?“ลองพูดมาก่อนเถิด แม้อำนาจของพวกเราจะมีขีดจำกัด แต่ถ้าหากช่วยได้ พวกเราจะช่วย”ผู้อาวุโสรีบตอบตกลง หลินเมิ้งหยาไม่รู้สึกประหลาดใจเลย“ข้าอ
