ใช่คนที่จะสนใจอะไรเช่นนี้“เป็นอะไรหรือเจ้าคะนายหญิง?”ป๋ายจื่อกระตุกแขนเสื้อหลินเมิ้งหยาด้วยท่าทางเป็นห่วง“ไม่เป็นไร ข้าแค่กำลังคิดว่าอีกเดี๋ยวจะพูดกับท่านอ๋องเช่นไรดี”ล้วนคิดว่านายหญิงของตนเองกำลังยุ่งวุ่นวายใจกับเรื่องขององค์หญิงหมิงเยว่“อันที่จริงหนู่ปี้คิดว่าท่านอ๋องไม่มีทางรับองค์หญิงหมิงเยว่เข้ามาเป็นชายารองหรอกเจ้าค่ะ นายหญิงอย่าโศกเศร้าไปเลย”ป๋ายจื่อสนิทสนมกับหลินเมิ้งหยาที่สุด ดังนั้นนางจึงออกหน้าแทนหลินเมิ้งหยาทุกเรื่องป๋ายจีและป๋ายซ่าวสบตากันในตระกูลของชนชั้นสูง โดยเฉพาะในจวนขององค์ชาย ส่วนมากมักจะมีชายาหรือนางสนมเล็กน้อยอยู่เต็มไปหมดแต่เพราะนายหญิงเพิ่งแต่งงานมาได้ไม่นาน หากมีภรรยาอนุเพิ่มเข้ามา เกรงว่าวันเวลาแห่งความสุขจะเปลี่ยนไป“ข้าไม่เป็นไรจริงๆ พวกเจ้าอย่าได้กังวลไปเลย”ฝืนยิ้ม เพียงเพราะแค่คนชื่อหลินหลาง กลับทำให้นางปวดใจมากถึงเพียงนี้ แล้วแบบนี้นางจะยังมีเวลาสนใจเรื่องขององค์หญิงหมิงเยว่อย่างนั้นหรืออันที่จริงหลินเมิ้งหยามีความคิดชั่วร้าย นางอยากให้หมิงเยว่แต่งงานเข้ามาอยู่ที่นี่ เพราะสุดท้ายแล้วตัวนางเองก็ต้องจากไปอยู่ดี สู้ปล่อยให้หญิงสาวร้ายกาจเข้ามาอยู่ที่นี่หลายๆ คน พอถึงเวลานั้นท่านหญิงหลินหลางอะไรนั่นจะได้ปวดหัวตายไปเลย!ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ก่อนจะเดินออกจากตำหนักหลิวซินไปพร้อมอารมณ์คุกรุ่นเพียงก้าวข้ามประตูเข้ามา นางได้เห็นหลงเทียนอวี้ในชุดฉางฝูกำลังประลองดา
