นั้นยาสลบที่พวกนางได้กินค่อนข้างรุนแรง ไท่จื่ออดทนรอกว่าจนพวกนางตื่น“เจ้าจงนำข่าวไปแจ้งแก่องค์ชายรัชทายาทแห่งซีฟาน จำเอาไว้ หากมีผู้ใดถาม ให้บอกว่าเป็นคำสั่งจากท่านอ๋อง เข้าใจหรือไม่?”หลินขุยพยักหน้าลง เหตุที่ต้องยืมชื่อของท่านอ๋องก็เพราะที่ซีฟานยังมีองค์หญิงหมิงเยว่คอยคุมเชิงอยู่หากถูกใครรั้งเอาไว้จะต้องแย่อย่างแน่นอนหลินขุยรีบออกไปจากกระโจม ป๋ายจีและป๋ายซ่าวยกน้ำอุ่นและผ้าขนหนูเข้ามา“นายหญิง เชิญล้างหน้าเถิดเจ้าค่ะ”แม้จะไม่ได้นอนหลับทั้งคืน ทว่าใบหน้าของหลินเมิ้งหยายังคงเปล่งปลั่ง ไร้ซึ่งความหมองคล้ำ“อืม วันนี้ทำทรงผมเรียบง่ายให้ข้าก็พอ อีกเดี๋ยวต้องไปดูอะไรสนุก ๆ”สาวใช้ทั้งสองพยักหน้าลง หลินเมิ้งหยาปิดหนังสือ ร่องรอยของความเย็นชาปรากฏถูกวาดขึ้นในดวงตาของนางคิดจะหาเรื่องนาง เช่นนั้นไท่จื่อจะต้องชดใช้!ขณะเดียวกันภายในกระโจมของไท่จื่อ หญิงสาวทั้งสามซึ่งถูกมัดเอาไว้เริ่มฟื้นไท่จื่อนั่งอยู่ทางด้านบน ข้างกายคือคนสนิทของตนเองเหตุเพราะเมื่อคืนได้รับข่าวว่าคนของตนเองถูกฆ่าตาย ดังนั้นสีหน้าของไท่จื่อจึงไม่น่ามอง“ทูลไท่จื่อ อันที่จริงเรื่องเมื่อคืน…”ขณะที่ใต้เท้าจางคิดจะอธิบาย เขากลับถูกไท่จื่อขัด“อืม ข้ารู้ว่าสถานการณ์ตอนนั้นบีบบังคับให้ต้องทำเช่นนั้น ข้าไม่โทษเจ้าหรอก”ใต้เท้าจางตื่นตระหนก ในสายตาของไท่จื่อ ทุกคนเป็นเพียงเครื่องมือเท่านั้นหากเครื่องมือชิ้นไหนไม่มีประโยชน์ก็จะถูกกำจัดให้สิ
