ข้ามาหรือไม่?”ทุกคนในกระโจมต่างพยายามครุ่นคิดอย่างหนักสุดท้ายเยว่ฉีจึงเอ่ยออกมาอย่างลังเล“หลังจากพี่หลินไป สาวใช้ประจำตัวของพี่สาวข้านามว่าปี้เหลียนมาที่นี่ อีกทั้งบอกว่าท่านพ่อสั่งให้นำยาถ้วยหนึ่งมาให้พี่สาว”สาวใช้ประจำตัวของพี่เยว่ถิง? อีกทั้งยังนำยามาให้?“หลายวันมานี้ปี้เหลียนเป็นคนนำซุปมาให้ คงไม่มีอะไรหรอก”แม้เยว่ฉีจะอ้ำอึ้ง แต่ถึงกระนั้นปี้เหลียนก็เป็นคนสนิทของพี่สาวจริง ๆ“นางนำของสิ่งใดส่งมาให้?”หลินเมิ้งหยาได้กลิ่นผิดปกติบางอย่าง ดังนั้นจึงรีบเอ่ยถามเยว่ฉีหยิบกล่องอาหารสีแดงออกมาจากมุมหนึ่งรูปลักษณ์ของมันไม่ได้พิเศษอันใดหลินเมิ้งหยาหยิบกล่องมาพลิกดู เหตุเพราะเวลากระชั้นชิด ดังนั้นนางจึงโยนมันลงพื้น“ปัง” เสียงดังขึ้น กล่องอาหารแตกละเอียด คิดไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่อยู่ภายในจะเป็นชุดสีดำ“เป็นไปได้อย่างไร? ทั้งที่…”มุมปากของหลินเมิ้งหยากระตุกขึ้นอย่างเย็นชาดูเหมือนไท่จื่อจะใจร้อน จึงคิดส่งของชิ้นนี้มาทำลายนางอย่างนั้นสินะไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบชุดสีดำขึ้นมา ก่อนจะเดินผลุบหายเข้าไปในฉากกั้นหลังจากนั้นไม่นาน ชุดสีดำถูกสวมใส่ลงบนร่างของหลินเมิ้งหยา“พวกเจ้าลองดูหน่อยสิว่ายังมีตรงไหนโผล่ออกมาให้เห็นอีก?”หลังจากสวมเสร็จแล้ว หลินเมิ้งหยาจึงเดินออกมาเนื้อผ้าของชุดสีดำค่อนข้างบาง เมื่อสวมผ้าคลุมสีดำทับเข้าไป ดังนั้นจึงมองไม่เห็นสิ่งใด“เอาไปทิ้งก็ได้นี่เจ้าค่ะ เหตุใดนายหญิงต้องใส่มันด้วย?”ป๋าย
