น ๆ มิมีอะไรผิดปกติ“ถวายคำนับพระชายา พระชายาได้โปรดลงโทษด้วย พวกกระหม่อมมารบกวนแล้วพ่ะย่ะค่ะ”แม้ไท่จื่อกับอ๋องอวี้จะไม่ถูกกัน แต่เรื่องนี้พวกเขาไม่กล้ายุ่งสำหรับพระชายาอวี้ พวกเขาไม่กล้าทำให้นางขุ่นเคือง“อือ พวกเจ้าเองก็ปฏิบัติตามคำสั่ง ป๋ายจี ป๋ายซ่าว พวกเจ้าพาพวกเขาไปตรวจสอบ”หลังฉากกั้น หลินเมิ้งหยานั่งอยู่บนเก้าอี้ เยว่ฉีประคองร่างของเยว่ถิงและนั่งรอผลการค้นหาด้วยกันที่ด้านหลังแม้จะถูกหลินเมิ้งหยาข่มขวัญ แต่พวกเขาก็มิได้แสดงท่าทีตื่นกลัว“ได้โปรดเปิดตู้หลังนี้ออก พวกเราต้องการตรวจสอบ”ใบหน้าของป๋ายจีแสดงความไม่พึงพอใจ เหตุเพราะนี่คือตู้เก็บเสื้อผ้าของพระชายาหยิบเสื้อผ้าออกมาวางบนโต๊ะทีละชุด“พวกเราตรวจสอบแล้ว ไม่พบสิ่งใด”ไม่พบแน่นอนอยู่แล้ว หลินเมิ้งหยาแอบส่งเสียงในใจ แต่ถึงกระนั้นท่าทางที่แสดงออกมายังคงสงบนิ่ง
อย่าว่าแต่เรื่องที่ไท่จื่อส่งคนมาเชื่อมความสัมพันธ์กับหมิงเยว่เลย ขนาดยุงบินผ่านเขายังรับรู้ได้
“เสด็จพ่อเองก็ร่วมมือกับไท่จื่อมิใช่หรือ? เหตุใดข้าจึงไม่อาจร่วมมือกับไท่จื่อได้เล่า?”ที่ซีฟาน สถานะของหญิงสาวค่อนข้างสูงแต่ในสายตาของเสด็จพ่อ นางที่เป็นองค์หญิงกลับเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่งในฐานะเชื้อพระวงศ์เท่านั้นดังนั้น นางจำเป็นต้องหาสามีที่ดีให้ได้ตลอดหลายวันมานี้ นางเฟ้นหาบุรุษดีๆ หลายคน ทว่ามีเพียงหลงเทียนอวี้เท่านั้นที่มีคุณสมบัติมากพอจะเป็นพระสวามีของนางแต่น่าเสียดาย