ด้เลยนี่“เพคะ หากภายในสามวันพวกเรายังมิอาจจับตัวคนร้ายได้ เช่นนั้นหม่อมฉันขอน้อมรับความอยุติธรรมที่สวรรค์เบื้องบนมอบให้ในครานี้”ขณะเดียวกัน หลินเมิ้งหยาไม่ลืมที่จะโจมตีไท่จื่อกลับครู่ต่อมา เหล่าชนชั้นสูงจำนวนไม่น้อยรู้สึกไม่พึงพอใจกับการตัดสินใจของไท่จื่อไม่ว่าอย่างไรก็ตาม หลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ล้วนเป็นพระญาติของไท่จื่อเพื่อผลประโยชน์ ไท่จื่อสามารถลงโทษได้กระทั่งพี่น้อง คนผู้นี้โหดเหี้ยมยิ่งนัก!คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้อารมณ์ของไท่จื่อพวยพุ่งทว่า เมื่อเบือนหน้าไปเห็นสายตาผิดหวังของเหล่าขุนนาง ไท่จื่อตกตะลึงทันที“ในเมื่อเวลากระชั้นชิดถึงเพียงนี้ เช่นนั้นพวกหม่อมฉันขอทูลลา”ราวกับว่าไม่ต้องการให้เวลาไท่จื่อในการอธิบาย หลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้หมุนตัวออกจากกระโจมไท่จื่อแอบเคียดแค้นหลินเมิ้งหยาในใจหญิงคนนี้มักจะนำพาความซวยมาให้เขาทว่า เขาอยากรู้จริงเชียวว่าหลินเมิ้งหยาจะเอาตัวรอดจากเหตุการณ์ในคราวนี้อย่างไรหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ออกจากกระโจมตามหลังกันไปตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่มิได้ส่งผลกระทบใดๆ กับหลงเทียนอวี้เลยแม้แต่น้อยแต่เมื่อทั้งคู่เดินออกห่างจากสายตาของไท่จื่อแล้ว หลงเทียนอวี้จึงผ่อนลมหายใจออกมา“ไท่จื่อมิได้ทำอะไรเจ้าใช่หรือไม่?”ก่อนหน้านั้น ขณะที่เขากำลังพูดคุยธุระสำคัญกับหลงชิงหาน อยู่ๆ องครักษ์ที่เขาส่งไปคุ้มครองหลินเมิ้งหยารีบวิ่งตาตั้งพ
