กักเก็บอาหารแม้จะกว้าง แต่ก็ค่อนข้างเรียบง่ายหลินเมิ้งหยาแหวกผ้าสักหลาดออก ภายในมีนางบำเรอสองสามคนนอนหมดสติอยู่“นี่คือนักเต้นระบำในกระโจมของหูลู่หนานวันนั้น ท่านคงคิดไม่ถึงหรอกว่าแท้จริงแล้วพวกนางเป็นใคร”ชิงหูพบความจริงบางอย่างขณะที่ทุกคนมิได้สนใจไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรือจงใจทั้งสามคนนี้ล้วนเป็นมือสังหารแห่งเถาฮวาอู๋ขณะที่ชิงหูกำลังจัดการกับพวกนาง สายตาพลันเหลือบไปเห็นสัญลักษณ์ของเถาฮวาอู๋เขาเอ่ยว่าพวกนางคือนักฆ่าที่ถูกฝึกโดยเฉพาะไม่เพียงมีรูปร่างหน้าตางดงาม พวกนางยังลงมือสังหารด้วยวิธีการโหดหฤหรรษ์ อีกทั้งยังมุ้งเน้นไปทางการยั่วยวนฝ่ายตรงข้ามแต่พวกนางถูกนางจับเอาไว้แล้วดูเหมือนทวยเทพจะยังไม่อยากให้นางตาย ฉะนั้นยังไม่ทันจะนอนก็มีคนยื่นหมอนมาให้เสียแล้ว“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เหตุใดเรื่องนี้จึงเกี่ยวข้องกับเถาฮวาอู๋เล่า?”หลังจากหลงเทียนอวี้ได้ฟังจนจบ สีหน้าของเขายังคงเคร่งขรึมหากที่ใดมีเถาฮวาอู๋อยู่ ที่นั่นย่อมมีกลอุบายเจ้าเล่ห์เกรงว่าคราวนี้จุดประสงค์ของพวกเขาจะเป็นหูลู่หนาน“เจ้ามิกลัวพวกนางกลับคำอย่างนั้นหรือ? หากพวกนางอ้างว่าพวกนางมิได้ทำ แล้วเจ้าจะทำเช่นไร?”คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น ครุ่นคิดหาวิธีการแก้ไขปัญหาวางผ้าสักหลาดลง หญิงสาวเหล่านั้นถูกชิงหูสะกดจุดเอาไว้ ดังนั้นจึงไม่มีใครได้สติ“เช่นนั้นคงต้องพึ่งชิงหูแล้ว เขารู้จุดอ่อนของคนพวกนั้นดี ขอเพียงพวกเราสามารถแสดงให้พวกเขาเห็
