ลงยังตำแหน่งของตนเองโดยไม่ส่งเสียงขัดขืน เพียงประโยคง่ายๆ ไม่กี่ประโยคกลับหยุดฮ่องเต้หมิงและไท่จื่อได้
ทั้งสองสบตากัน แม้ฮ่องเต้หมิงจะไม่อยากยอมแพ้ แต่เขาก็ไม่อาจลุกขึ้นสู้ได้อีกครั้ง ดังนั้นความหงุดหงิดจึงบังเกิดในหัวใจเขาเป็นฮ่องเต้มานานหลายปี แม้แต่ฮ่องเต้แห่งต้าจิ้นยังเห็นเขาเป็นพี่น้องแต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะตกอยู่ในกำมือของหญิงสาวตัวเล็กๆ เพียงคนเดียว“ทูลไท่จื่อ องครักษ์แห่งซีฟานส่งเสียงประท้วงมิขาดสาย ร้องขอให้พระชายาอวี้ให้คำอธิบายกับพวกเขา ตอนนี้พวกเขาบุกเข้าไปยังกระโจมของจวนอวี้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”ด้านนอก ชายผู้สวมใส่ชุดทหารคนหนึ่งวิ่งเข้ามาพลางส่งเสียงพูดด้วยท่าทางร้อนใจไท่จื่อยังไม่ทันจะไหวตัวทัน ฝ่ามือของหลินเมิ้งหยาพลันตบลงบนโต๊ะ“ราชวงศ์แห่งซีฟานดีจริงเชียว มาโอ้อวดเบ่งอำนาจกับหม่อมฉันเพียงคนเดียวที่นี่ ส่วนลูกน้องอาศัยโอกาสนี้บุกเข้าไปในกระโจมของหม่อมฉัน ตกลงนี่มันสมเหตุสมผลแล้วหรือ?”คำถามของหลินเมิ้งหยาทำให้ฮ่องเต้แห่งซีฟานพูดไม่ออกทั้งที่นางถูกเรียกตัวมาเพื่อไต่ถามเหตุการณ์เมื่อคืน แต่พบว่าหลินเมิ้งหยากลับกุมอำนาจของพวกเขาเอาไว้“เสด็จพ่อ ไท่จื่อ ฟังความจากหมิงเยว่ก่อนได้หรือไม่?”ที่มุมหนึ่ง หมิงเยว่ที่นั่งเงียบอยู่นานพลันลุกขึ้นยืนดวงตาเรียวยาวจับจ้องมองทางบิดาของตนเองและไท่จื่อนับตั้งแต่ตอนที่ได้เจอหญิงสาวคนนี้เป็นครั้งแรก นางรู้ได้ทันทีว่าสตรีคนนี้หาใช่คนธรรมดาอย่างที่แ
