่งนั้น เกรงว่าพวกเขาจะต้องถูกขุดความลับขึ้นมามากกว่านี้อย่างแน่นอน“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ในเมื่อเรื่องราวเป็นเช่นนี้แล้ว ชายาอวี้ไม่มีทางปฏิเสธข้อกล่าวหาในคราวนี้ได้หรอก เช่นนั้นเจ้าจะต้องอธิบายให้ข้าได้ฟัง”คำพูดของฮ่องเต้หมิงแฝงไว้ซึ่งการข่มขู่ ทว่ากลับไม่ทำให้หลินเมิ้งหยากลัวหยักยิ้มใสซื่อ ทว่าแววตากลับเย็นชาลง“คำอธิบาย? หม่อมฉันเองก็ต้องการคำอธิบายจากฮ่องเต้หมิงเช่นเดียวกัน”เสียงของหลินเมิ้งหยาเปี่ยมไปด้วยความโกรธ เพียงพริบตาเดียว หัวข้อสนทนาพลันเปลี่ยนไปทุกคนรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับเยว่ถิง เมื่อมองอย่างผิวเผิน คนที่ลงมือคือองครักษ์ของซีฟานทว่าหูลู่หนานที่เพิ่งจะปรากฏตัวอยู่กับนางบำเรอก็มิอาจพูดได้ว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้บรรยากาศเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือก หายใจติดขัด ทุกคนมองดูสถานการณ์ตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อฮ่องเต้หมิงขี่หลังเสือและมิอาจลงได้ แต่ใครบอกให้ลูกชายของเขาเป็นคนไม่เอาอ่าวเช่นนี้เล่าทุกคนคงไม่รู้ว่า เขารู้จักอำนาจของสกุลหลินดี ตลอดหลายปีที่ผ่านมา สกุลหลินอยู่ภายในใจการชี้นำของหลินมู่จื่อ ดังนั้นจึงมิอาจมีใครกล้าต่อกรกับสกุลหลินหากใครกล้าทำให้สกุลหลินขุ่นเคือง พวกเขาเหล่านั้นจะต้องเสียใจแม้ชายาอวี้จะอายุยังน้อย แต่ถึงกระนั้นฝีปากของนางกลับมิเป็นสองรองใครเกรงว่าเรื่องนี้จะยุ่งยากกว่าเดิมเสียแล้ว“เรื่องนั้น…ยังไม่มีข้อสรุป บางที…”ไท่จื่อครุ่นคิด ตอนแรกเขาคิดว่าหลินเมิ้งห
