เหตุฉุกเฉิน อย่าได้ออกจากกระโจมเด็ดขาด ป้องกันมิให้พวกเจ้าได้รับบาดเจ็บ ป๋ายซู เจ้าจงอารักขาพวกนางอย่างลับ ๆ ข้ากลัวว่าจะมีคนคิดไม่ดีกับพวกเรา”หลินเมิ้งหยาออกคำสั่ง นางต้องปกป้องคนที่ต้องการปกป้องให้ดี อีกทั้งจะไม่มีวันเปิดโอกาสให้ใครเข้ามาก่อความวุ่นวายผ้าม่านของกระโจมถูกแหวกออก ต่อมา ร่างสูงของหลงเทียนอวี้ปรากฏขึ้นภายในกระโจม“ท่านอ๋อง เหตุการณ์ด้านนอกเป็นเช่นไรเพคะ?”เมื่อได้เห็นชุดล่าสัตว์สีดำที่หลงเทียนอวี้กำลังสวมใส่ หลินเมิ้งหยาเดาได้เลยว่าพวกองค์ชายเหล่านั้นจะต้องแสดงความกล้าบ้าบิ่นออกมากันอย่างแน่นอนเพียงแค่การแข่งขันออกล่าเสือขาวเริ่มขึ้นเร็วกว่ากำหนดการเท่านั้น“ไท่จื่อและฮ่องเต้หมิงเข้าร่วมการออกล่าในครั้งนี้ด้วย เกรงว่าแผนการที่พวกเราคุยกันในวันนั้นจะใช้ไม่ได้แล้ว ครอบครัวของนักล่าล้วนไปรวมกันอยู่ที่กระโจมใหญ่แล้ว เจ้าจะไปด้วยหรือไม่?”หลินเมิ้งหยาส่ายหน้าปฏิเสธไปดูการแข่งขันยิ่งไปกว่านั้น กระโจมของนางอยู่ใกล้กับกระโจมใหญ่ ทหารองครักษ์คุ้มกันอย่างแน่นหนา ดังนั้นจึงไม่มีทางเกิดอันตรายใดๆ“เช่นนั้นท่านอ๋องดูแลตัวเองด้วยนะเพคะ หม่อมฉันเกรงว่าจะมีคนฉวยโอกาสก่อความวุ่นวายขึ้น”เสือที่อยู่ในกรงดีๆ จะหนีออกไปได้อย่างไรหลินเมิ้งหยายังคงรู้สึกแปลกใจ หลงเทียนอวี้มองนางซึ่งกำลังก้มหน้าครุ่นคิด หัวใจก็พลันสั่นไหวนางมักจะเป็นเช่นนี้เสมอ ทุกครั้งที่เกิดเรื่องขึ้น นางมักจะเป็นห่วงเขาก่อนเส